Satırlarla Dost Olun!

Merhaba.

Kendimi problemler ile dolu dünyamdan, boğuştuğum sıkıntılardan sıyırıp huzur bulduğum tek yer; kalemimin gezindiği satırlar.. Sadece kalemimin değil, gönlümün duygularımın cilveleştiği tek yer burası!

Arkadaşlar yazın, yazamıyorum demeyin yazın.. Bir sevgili ya da arkadaşa anlatıyor gibi.. Olmadı kendi kendinize konuşuyor gibi yazın. İlla ki yazmayı biliyorsunuz, öyle ahım şahım kafiyeli cümleleriniz olmak zorunda değil yazarken.

Bana göre yazmak, en safi anlatım. Mesela yazarken her kimse dinleyen beni çok güzel dinliyor. Her neyse bana huzur veren, iliklerime kadar rahatlatıyor. Ben kalemimin, kağıdığımın verdiği samimiyeti hiç bir kimsede göremedim.

İnsanlara birşeyler anlatıyorsun, rahatlamak için belki.. Belki de yardımcı olabilsin diye fakat hep o hakiki samimiyette birşeyler eksik oluyor. Seni senden daha iyi ve daha içten kim can kulağı ile dinler? Kim senin derdin sıkıntın ile en az senin kadar dertlenir. O yüzden ben rahatlamak için yazıyorum dostum. Satırlar efendi efendi dinliyor beni.. Kağıt ben yazarken; "cümlesi bitsede benden şundan bahsediversem " şeklinde bir tavır takınmıyor.

İnsanlarla olan her diyalogda samimiyet eksikliği var sanki, herkes kendi enaniyetini okşamak için sohbet ediyor seninle.. Mesela sen sevdiğin kızın bir davranıştan bahsedersin sevinçle, karşındaki insanında seninle beraber ortak olmasını istersin. Anlattıktan sonra, güzel sözler duymak tatmin edici cümleleri işitmek ister gönül. Ama cümlelerin biter ve karşında ki; benim sevgilimde... Diye başlar hep. :)

En sadık, en mütevazi ve dinlemesini en iyi bilen dost kalem ve kağıt arkadaşlar, satırlar.. Bence sizde yazın, güzel yazmak için değil satırları dost edinmek için yazın. İnsanların samimiyetsizliklerinde medet aramayın, boşverin...

Sağlıcakla kalın.

#StravberryRED