Çocukken babanız sizi öper miydi? Masal anlatır mıydı ya da omzunda gezdirir miydi sokaklarda? Ben böyle babalar gördüm ama başkalarında.. Baba şefkati nasıl olur ? Bu adam benim babam diye övünmek nasıl bir duygudur?

Çoğunuza uzun gelecek ve okumayacaksınız yazdıklarımı ama olsun. Benim hayatım, çocukluğum gençliğim böyle geçti. Biz 2 kardeşiz ve babam evlatları arasında ayrım yapardı. Adeta üvey gibi hissederdim kendimi. Ne istiyorsan al bu parayla derdi. İstemezdim parasını sadece saçımı okşamasını isterdim ama o bunu hiç anlamadı.
Başarılı bir öğrenciydim ilkokulda 3 okul değiştirmeme rağmen. Bursluluk sınavını kazandım 5. Sınıfta. O parayı sakladım biriktirdim ta ki liseye başlayıncaya kadar.
Liseyi yatılı okuyacağım demiştim artık evdeki geçimsizliğe dayanamıyordum ve boşta kalma riskini göze alarak 2. tercihimi bekledim. Öğretmen lisesini kazanmıştım yatılıydı. Liseye başlayacağım gün bir şeyden kavga çıkardı ve terk etti gitti bizi. Sebep çok komikti söylemeye gerek bile yok. Hatta cebinden benim paramı çıkardı ve suratıma doğru salladı.
"Senin paran bende. Vermiyorum sana bunu. Git bakalım kendi başına okuyabileceksen oku, öğretmen olacakmışsın ya !" dedi bana ve gitti.
Bir baba evladına bunu nasıl yapabilirdi?
O benim paramdı, sadece onun hesabındaydı. Ne yaptıysam alamadım onu. Ama bir şekilde parayı akrabalardan edinmeye çalıştı annem. Devlet yurdu çıkmamıştı bana özelde kalacaktım.
Babam çok döverdi bizi. Sokağa bile çıkarmazdı. Artık boşanın diye evde bağırdığım günler dün gibi aklımda. Dershanede sınıf atlayamadım diye koltuktan koltuğa fırlatmıştı bir gün beni. Günlük almıştı bana ona babamı sevmediğini yazardım. Bir gün günlüğümü okumuş tabi yine dövdü beni. Tırnaklarımı yerdim. Psikolog stresten diyordu.
Lisede okurken hiç gelmedi yanıma. Nafaka almak için dava açmak zorunda kalmıştık. Hiç aramaz sormazdı. bir şekilde bitirdim liseyi. Üniversiteyi kazandım. Tahmin edersiniz ki öğretmenlik.. Hiç bilmedi benim hangi bölümde okuduğumu. 2. Sınıfta ulaştı bana, para göndereceğini söyledi. Her neyse artık cüzi bir miktar gönderdi bana her ay.
Üniversite son sınıftaydım. bir gün aramış kaldığım yeri. Çünkü numaramı bilmiyordu. Benimle görüşmek istediğini, geldiğini, babam olduğunu söylemiş. Onlar bana ulaştı ve gerçekten de babam 8 sene sonra karşımda duruyordu. Uzaktan ona baktım ama beni hatırlayamadı biliyor musunuz?
Kendi öz kızını hatırlayamadı. Sokaktan geçen bir insanmışım gibi baktı bana. Onun olduğu yerin 10 metre uzağında bir bankta oturdum saatlerce. Otobüslerden inen öğrencilere bakıyordu bir yerden ben iner miyim diye.
Dayanamadım gittim yanına merhaba baba dedim. Bütün hıncımı boşalttım orda. Çok uzun yazdım hakkınızı helal edin okumaktan sıkıldınız. Daha fazla yazmıcam. Ama şimdi o adama ben burada bişeyler söylemek istiyorum
Baba sen bana okuyamazsın param olmadan dedin. Senin para dediğin neydi? Beni aşağıladın yıllarca. Senin yaşattıkların geçmiyor. 10 sene değil 20 sene geçse de geçmeyecek baba.
Ben öğretmen oldum baba. Hani olamazdım? Neden benim çocukluğumu çaldın baba ?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer