Herşeyin İyi Olduğunu Söyleyip Kendini Kandıranlar

Merhaba,

Öncelikle hayatımda olan tüm olup bitenlerin özetini çıkaracağım. Okuyacağınız için şimdiden teşekkür ederim. Çok iyi yazan biri değilim ama bu anlatacaklarımı ne annem bilir ne babam sadece sizler öğreneceksiniz. Sabrınız için teşekkür ederim...

Çocukluk yıllarım güzel geçti. Mutluydum kendimi severdim derslerımde başarılıydım insanlar tarafından sevilen biriydim ve herşeyi başarırdım hırs azim hersey yerindeydi. Ve sonra liseye başladım şehir değişikliği oldu lise 2 de başka bir şehire taşındık başka bir ortam yeni insanlar. Herkes tarafından beğenilen yakışıklı denilen biriydim ve asla hayatım boyunca ne egom oldu ne ınsalara karşı aşağılayıcı laflarım. Insanları sevdım yaşamayı seviyordum. Ama kendimi hep zayıf bulurdum yüzümde yanaklarım biraz vardı ama kollarım vucudum genel olarak zayıftı.

Bu yüzden genelde gömlek ve pantlon giyerim beni tsörtle gören cok az insan vardı. Ama ınsanlar bunu bılmıyordu bunu dert ettıgımı belkı tsört giysem ne kadar zayıf cocuk diceklerdi ama gömlek herseyın üzerini kapatıyordu. Lise yıllarımda başka bir şehirden internetten tanıştıgım bir kızla bir yıl konuştuk daha sonra benım şehrime geldi ve çıkma kararı aldık. Rüya gibi günler başladı.Hayatımın bu kısmının adı 'mutluluk'...

Kız arkadaşımla cok güzel zamanlar geçirdik onun şehrine gittim o buraya geldi tatillerde buluştuk bir çok anı ve güzel hatıralarla dolu yıllar. Onunla cıkarkende bir çok teklif aldım arkadaşlarım olum sorun mu var sende orda da sevgılın olsun burada da olsun o kım bılır neler yapıyordur diyordu. Ben herseye ınat asla yanlış yapmadım sevmeyede devam ettım daha fazla bağlanarak. Ama hala ben vucudumu kafaya takıyordum kollarımı ince buluyordum fakat bunu dillendirmiyordum. Genelde gömlek giyip kollarını sıvıyarak dışarda dolaşmaya devam ediyordum.

Yaklaşık 4 yıllık ilişkimde kız arkadaşım beni 5-10 kere anca tsörtle görmüştür onun dışında ya kazak vardı ya gömlek.. Aklıma spora başlamakta hiç gelmemişti o zamanlar. Pantlonun içine mutlaka birşeyler giyerdim sırf dolu gözüksün diye ki işede yarardı ama bu hem kendimi hemde insanları kandırmak oluyordu kendımı olmadıgım kalıplara sokuyordum ama beğeniliyordum o yüzden sorun yoktu. Ama hep bir içimde rahatsızlık mutsuzluk vardı neden bende istediğim gibi giyinemiyorum diyordum bu yüzden kendi tarzımoıda bir türlü oturtamadım.

İlişkimin 3.yılına girmiştik artık. Birbirimizin ilkiydik inanılmaz bir tutku vardı aramızda onun için herseyı göze alıyordum ama kendi hayatımı unutmuş gibiydim ve bunun farkında degıldım. Onun yanına gidebilmek için paralar biriktiriyordum kendıme bakacagım yerde onunla nasıl görüşürüz diye sürekli yeni ve heycanlı şeyler üretiyordum hem kızda sıkılmasın diyordum ilişki canlı kalsın istiyordum. Sonra spora başlama kararı aldım. Artık vucudumun bir şekle girmesini istiyordum yüz güzelliğim gene duruyordu ama vucudumunda gelişmesini istiyordum. Hayatımın bu kısmıda ''Mutsuzluk''...

Spora başladım 1 ayda 10 kilo aldım kas olarak da aldım yağ olarakda cok dengesız beslendım ekmeleri götürüyordum aşırı derecede yemek yiyordum ve vucudum bı anda kılolar aldı. Yüzümde yağlandı yüzümde baya hacım aldı değişti sonra bir sivilce patlak verdi. Önce önemsemedik ama sonra bir anda yayıldı alerjık gıbı. Doktora gittik yağ dengesiz bozuk dedi kremler verdı. Kremleri kullanmaya başladım ama bu kremler daha da beter etti yüzümü yordu mahvetti adete. Ve sıvılcelerde yayıldı sıyah noktalar vsvsvs tam bir kargaşa çıktı yüzümde. Bu sırada kız arkadaşımın yüzünde de aynı sorunlar çıktı o sivilce hapı kullanmaya başladı. Arkasından bende başladım.

Onun yüzü benimkinden daha beter oldu ama bunlar aşka engel değil tabiki her haliyle sevdim onu. Daha sonra sporda aldıgım bu yağlar yüzümdeki dengeyi bozdugunu farkettım derslerde araya gırınce sporu bir süre bıraktım. Bu süre içinde kollarım erimeye başladı cok hızlı bir şekilde kiilolarımı kayettım ama yüzümdeki kılolar kaldı ve vucudum daha şekilsiz bir hal aldı.Şimdide yüzüm şişti kollarım sönük oldu daha beter bir durumla karşılaştım. Tekrar spora başlamak ıstedım fakat kullandıgım sıvılce hapından dolayı spor bana yasaklandı. Hersey bır anda tersine gitmeye başladı aynı anda gene kıyafet secımlerımde eskısı gıbı devam edıyordu ve sımdı ıcıme bırsey gıymemde hiçbir anlam ifade etmıyordu cunku yuzum kılo almıştı ve kapatmıyordu bu durumu.

Kız arkadaşımın yüzü düzelmeye başladı ben ilacı kullanmaya devam ederken karacigerlerim hasar gördü ve bıraktım yüzüm o sekılde kaldı. Ben üniversiteye gidiyordum kız arkadaşımda üniversiteye başlayacaktı. İstanbul'da özel bir üniversiteyi kazandı ve oraya gitti. İlk başlarda hersey guzeldı fakat sonra mesajları bana azalmaya başladı. Günlerce bu durumu değiştirmeye çalıştım konuşalım arayı sıcak tutalım diye. Ama o gün geçtikçe benden uzaklaşıyor yeni ınsanlarla tanışıyordu. Daha sonra numara almalar konuşmalar watsapta 4 saat gece aralıksız durup tek mesaj atmamalar faceden tanımadıgı ınsanların ısteklerını kabul edıp gecelerı onlarla konuşmalar ve bana o anda tek mesaj atmaması kı ben o anda çırpınıyorum askım napıyosun vsvsvs sırf konusalım dıye ama mesajıma bakmıyor bıle acık oldugu halde.

Sonra sinemalara gıtmeler 2 erkek 2 kız her akşam 6 erkek 2 kız cafelerde takılmalar kı takılmasında sorun yok diyodum guvenıyordum ama tek mesaj atmıyordu gene yanlarında benle konuşmuyırdu durum böyle olunca istemiyorum her gun her gun böyle olmasını dedim ama nafile o zamanda benle konuşmuyordu suclu ben oluyordum. Doktora gittim gene ve bende kas erimesi hastalıgı oldugunu söylediler ayrıca kaslarımı yormamamı ıstedıler yani spor tamamen yasaklanmış oldu, hap tedaviside zararlı oldugu ıcın bıraktırıldı kısaca başladıgım hıcbır işi bitiremedim. Hayatımda bir çok olumsuzluk varken tek kazancım sevdiğim ınsandı tek dayanağım tek gücüm oydu bana hayat veren oydu. Ama artık onunda aklı kaymıştı onun için yaptıklarımı hatırlamıyordu bile o kadar nankörce kendini benden çekti ki inanın bana olan bitene aklım ermiyordu...

2 kez ayrılmaya kalktı fakat her seferınde yanına gittim barışın bitmesin diye bana hep sevgi değil seviyorum ama bitmeli diyordu ki bu tam bir yalanmış sonradan sevmıyordum da dedi ama o anda bana böyle deyınce ben bu ilişkiyi bırakamadım. Nolursun birbirimizin ilkiyiz neden böyle oldugumuzu konusalım dedim ama onun aklı coktan kaymıştı başka yerlere. ilk ayrıldıgında barıştı ıkıncısınde gittimde ise barışmadı istemedi bitsin dedi bir ay dayandım sonra benım şehrime geldi bir buluşma ayarladım gittim yanına bana gene hissetmiyorum artık senı sevdıgımı hissetmiyorum dedi. ayrıca buluşmaya gelmeden önce telefonla aradıgımda yanındakı arkadaşına gülerek yeni tanıştıgı adamın adını söylüyordu sonra alo dedim bir anda konuyu degıstırdı orda. O kadar canım acıdı ki. Zaten zorlanıyordum kendı ıcımde sorunlarım vardı çözmeye çalışıyordum birde onun böyle yapması ya en cok güvendiğim insan bana nasıl bunu yapar dedım.! Hayatımın bu kısmının adı ''Çöküş''

Ve bitmeyen geceler gelmeye başladı. Her gece aklıma geldikçe hem sinirden hemde sevdiğimden ağlama seansları yaşadım ve kımse bılmıyordu bu olanları nasıl anlatabılırdım kı arkadaşlarıma desem bız sana hep söyledık ayrıl dıye dıyorlardı onlara anlatamamdım anneme desem boşuna üzülecekti. kısaca kendı içimde yaşadım herseyi. aldıgım nefes bile anlamsız geliyordu kı bazılarınız bılır bu ayrılık sürecini. şimdi aradan 5 ay geçti ben hala unutamadım ama aslada takip etmedim hiçbir yerden. Mutlu muyum dersenız mutlu degılım artık ama mutsuz da degilim sadece boşluktayım ve kendı sorunlarımı halletmeye çalışıyorum. Yıllarca hersey ıyı deyip kendimi kandırmışım kendımı geliştirmemişim bu yüzden bu kadar etkiledi beni bu durum...

Kolay bir hayat geçirmedim buraya özetledim cok şeyi atladım diyebilirim ama hayatım boyunca kendı ıcımde sorunları olan bırıydım ve tek başıma halletmeye çalıştım herseyı suana kadar başarılı olamadım belki bir tek üniversiteyi kazanmam başarı olabılır onun dışında elle tutulur bırsey yok ama Allah izin verirse inşallah önce kendi sorunlarımı çözmek istiyorum sonrada hayatıma yön vermek istiyorum. Bunları sizlere anlattım çünkü bu kadarı gerçekten artık çok fazla geliyor bana birilerinin duymasını istedim

Okuduğunuz için teşekkür ederim çok fotoğraflar koymadım içimdekileri anlatsam yeter diye düşündüm tekrardan teşekkür ederim, hayat sizlere mutluluk, huzur ve sağlıklı güzel günler gösterir inşallah hoşçakalın...