Her Yazlıkta Karşılaştığımız Dedikoducu Teyzeler

Hergün görüştüğün komşu ile ne konuşabilirsin?

Sahil beldesinde bir yazlığınız varsa ve yaz aylarını böyle bir yerde geçirme şansınız var ise karşılaşılan en büyük sorunsallardan biri "fazla vıcık vıcık olan komşulara katlanmak zorunda kalmaktır".

Siz kafa dinlemeye, kısıtli tatil zamanınızı değerlendirmeye, belki sıcaktan kaçmaya 10-15 günlüğüne kaçarsınız yazlık ortamına ama 6 ayını orada geçiren yaşca geçkin teyzeler karşılar sizi. 1-2 gün hoş geldiniz karşılamaları yüzünüzü gülümsetir ve şehir kalabalığında apartman komşularınızı bile tanımadığınızı düşündürdür. Ancak zaman ilerlemeye başladığında ve sessizlik sizin için önemini arttırdığında hergün birinin bahçesinde toplaşan komşu teyzelerin kahkaha ve gürültüleri sinirlerinizi zıplatmaya yeter de artar bile. Hergün sabah 10 da kahve, öğleden sonra 16-17 arası çay-pasta ve akşam yemeğinden sonra eşli olarak toplanırlar bu yazlıkçı teyzeler.

İşin tuhaf tarafı bu ritüelin hergün yenilenmesidir.

Arkadaşlık, komşuluk çok güzel şeyler ancak.. Günün farklı saatlerinde 3 defa görüştüğün insanlarla ne konuşulabilir diye düşünmeden edemiyor insan. Çünkü konuşmak dışında yaptıkları başka bir aktivite olmayınca ister istemez aynı mevzular döner durur sanırım.

İş yerinde ofis arkadaşlarından bile zaman zaman kaçıp kurtulmak istiyorken insan bu teyzeleri bir arada tutan yegane bağı "dedikodu" olarak isimlendirmek doğru olur bence. Ama dedikodu yapabilmek için insanın biraz farklı bilgi biriktirmesi gerekmez mi? Hep aynı insanlarla bu kadar sık görüşüp bu kadar dedikodu malzemesini nasıl çıkartabiliyorlar anlamıyorum.

Belki de ben yanlış düşünüyorum. Siz ne düşünüyorsunuz?