Bence Artık Sen de Beton Gibisin

Düşündükleri ile değil duydukları ile karar veren ve verdiği bu kararı nedensiz savunma aşkına düşen kitlenin dimağına selam olsun.

Betonların kuşattığı bir alanda üç oda bir salon oyulmuş büyük büyük taşların içinde yaşıyoruz, fizik babında olmasa bile duygusal manada betonlaşmamıza neden olan etkenler arasında yer alıyordur bu yaşam tarzımız.

Günümüzün çoğu betonların arasında geçip gidiyor, her yanımız soğuk ve her yanımız duvar…
Zaten ördüğümüz duvarlara ilham olmuştur bu ortam.
Pikniğe gittiğinde neden mutlu hissedersin? Sadece aile, arkadaşlık ve muhabbetten ötürü mü?
Açık hava konserinde aldığın tadı neden kapalı salonlarda alamazsın?
Evde ya da iş yerinde her yerden örülü duvarların arasında hissettiklerin ile açık havada hissettiklerin aynı mı?

Evinde otururken düşündüklerin, hayalini kurdukların, aklına üşüşen fikirler ve duyguların ile maviliğini kıskandığın bir deniz kenarında açık havada düşünüp kurduğun hayallerinin, fikirlerinin, duygularının ne kadar farklı olduğunu sen benden iyi bilirsin.

Bilirsin ama zamanla unutursun hani bisiklet sürmeyi bilip uzun süre sürmediğinde ilk afallama süreci gibi ancak bisiklet sürmeyi çok uzun zaman unutmasan bile bu güzelliği çok kısa sürede unutur ve bir daha yaşayana kadar hatırlamazsın.

Fazla uzaklara gitmeye gerek yok.
Evinin içindeki ruh halin ile pencereden gökyüzüne baktığındaki ruh halin senin de bildiğin gibi çok farklı, bir anda tüm ruh halini değiştirecek kadarda güçlü.

İnsanoğlu her daim betona ilgi duymuştur daha ilk dönemlerde oymaya başlayıp daha sonra bununla da yetinmeyip cila faslına geçmiştir.

Bazı kabilelerin mağara yerine açık alanlarda çadırlarda yaşadığını biliyorsundur.
Onlarca yokluk ve zorluk içinde yine de mutlular.
Anlayamıyorsak bu mutluluğun nedenini zaten unutmuşuzdur o bisikleti sürmeyi.

Şehrin gürültüsü, kirliliği ve kalabalık caddeleri bizi sadece rahatsız edebilir ancak kapalı alanlarda yaşam sürmek bizi mutsuz, hayalleri küçük, ufku dar ve karamsar bireyler haline getirir.

Kasvet ile gölgelemeye gerek yok elbette hayatı.
Yolda yürürken gördüğün o manzarayı hatırla.
Kaldırım taşlarının arasından çıkan otlar ve çiçekler.
Beton ile sarılsa bile etrafımız her daim betonun arasından çıkacak bir yol var olacaktır.
İdrak yollarınız açık olsun güzel insanlar.
Sıkışmayın taşların arasına ve taşlaşmayın sadece doğanın yolunu takip edin, yılmayın.

Kamu ve oyuna çok yüklenmeyeceğim bu fasılda.