Ev Hanımları Ağır İşçilerdir

Merhabalar Kızlar Soruyor'un bilinçli kullanıcılarına.

Bugün 1 Mayıs İşçi Bayramı. Çalışan ve çalışmayan tüm emekçilerimizin günü kutlu olsun. İşçi denince aklıma gönüllü ve sigortasız olarak çalışan en önemli insanlar geldi.

Annelerimiz...

Anneler gününe de sayılı günler kaldı. Ve neden onların bu durumunu yazmıyorum? dedim kendime. Haksız mıyım? Onlar gönüllü olarak çalışan en ağır işçiler değiller mi? Bu annelerimiz ile de sınırlı kalmamalı hatta. Evliyseniz eşiniz, kardeşiniz, yakın komşunuz. Yani onlara her yerde rastlamak mümkün.

Düşünsenize, ne maaşlarına zam, ( zaten karşılık bile beklemiyorlar) ne tatil günü, ne özel haklar, ne de herhangi bir şey talep etmiyorlar bu emeklerine karşılık. Hiç para vermeseniz de grev yaptıklarını hiç duymadım. Üstelik severek yapıyorlar işlerini. Tek istedikleri anlayış, sevgi, hoşgörü ve belki de biraz empati.

Bunları onlara sağlamak zor olmamalı. Bir anneye, bir eşe, bir sevgiliye ya da kız kardeşinize yardımcı olmak, emeğine saygı duymak zor iş değil yahu. Sofra kurulurken, sofradan kalkarken bir kaç tabağı taşımak, market alışverişi yapmak, bir pazar sabahı kahvaltıyı erkenden uyanıp hazırlamak, çocuklarını alıp okula götürmek ile sınırlandıramayacağımız onlarca ev işini ara sıra onların elinden alıp yapabilmek zor mu sizce? Zaten kadına ev hanımı yaftasını kim, ne zaman yapıştırdı bilmiyorum ama tüm iş ve güçleri bu değil onların. Yani biz erkekler ne kadar rahatsak onların da bu rahatlığı sürme lüksleri var.

Bizler koltuğumuza yayılıp,

-Anne / hanım yemek hazır mı?

-Çorabım nerede?

-Bilmem nemi bulamıyorum.

Demeyi çok iyi biliriz genelde. Kadın kocasına "biraz da çocuklarla sen ilgilen" dediğinde adamın cevabı genelde zaten tüm gün işteyim. Yeterince yoruluyorum." olur.

İmkanı siz yaratın da biraz onları rahat ettirmeyi deneyin. Bakın bakalım ne olacak? Yüzlerindeki mutluluğu, tebessümü görmeye değmez mi?

#SinirliBiber