Çalışan Kadınlar Tanrıçadır!

bu turkiye icin herhalde... turkiyenin isgucune kadin katilimi yuzde 30 u bulmuyor... belki 1,1.5 milyon kadin calisiyor bunlarin yuzde 95i asgari ucretle calisiyor 1300tl bazisi bunuda alamiyor... agi yatirilmyor ve mevzuattaki yasal giderler yani skk yatirilip eline ayda 500 tl verilende var... hepsi tam net maas almiyor... bu calisan kadiinlarin cogunluda İstanbul'da... ev kiralari genel vurdugunda maasi kadar oran dusuyor yani kendi basina bir hayat kurmalari imkansiz... ancak o dedigi makyasjina harcar paralarini ve bu calisan kadinlarin sadece yuzde 5 i yetismis insan kaynagi yani on lisans veya lisans mezunu... cogu asgari ucretli katma deger uretmeyen sadece mesaisi dolunca gunde 10 bazen 12 saat calisan modern koleler... bunlarin bir cogu lise mezunu bile degil... hatta geneli kayitdisi calisiyor... meslek sahibi bile degiz vasifsiz insan kaynagi statusunde... koca ulkenin akademisyen kadin sayisi 700 kisi... arge ve innavasyonda calisan teknik kadin yok... ne genel ne yerel yonetiminde kadin yok... iktisadi.. sosyal ve politik alanda kadin yok... bu tanrica olmaz olsa olsa kapitalizmin ve ataerkil sistemin koleleri olur...

kadınların çalışıyor olmaktan ötürü övgü beklemeleri nasıl yorumlanabilir? Çünkü çalışmadan yaşayabilmenin kendilerinin doğuştan kazandıkları en doğal hakları olduğuna inanmışlardır. Hatta kendilerini ezdiğine inandkları toplum kendilerinde bu hakkı görmelerini sağlamıştır ve hatta devlet nazarında bile bir genç erkek 18 bir genç kız ise evlenene anne babasnın bakmakla yükümlü olduğu kişi olarak tanımlanır. Hal böyle olunca ailenin sorumlğunu paylaşmak için değil de sırf ekonomik özgürük sahibi olmak için, kocanın eline bakmamak için dahi çalışsa bunu çok büyük bir fedakarlık ve lütuf gibi görür hatta kendini tanrıçalık makamına bile yakıştırır.
Şimdi çalışan kadınlar sorumluluk almama konusuna takılacaklar. Sorumluluk aile bütçesine katkı yapmaktan ibaret değildir; o katkıyı yapmayı öyle ya da böyle zorunlu hissetmekle o sorumluluk paylaşılmış olur. Sırf ekonomik özgürlük için veya bazı lüks harcamalar için çalışan ve icabında bırakma lüksünü kendinde gören kadın bunu paylaşmış olmaz

İş yerinde benim ilede rekabete giriyorlar genelde, bende onlara yardımcı oluyorum umduklarının aksine. Böylelikle üstüne basıp yükselmeye çalıştığınız insanlarla düşman olacağınıza, yardım ederek beraber yükseldiğiniz sağlam biryerlere gelmiş dostlara sahip olursunuz.

Patron : Bunu kim yaptı?
Rekabetçi Kızımız : Gökhan ( Kendisi yapmıştır :D )
Gökhan : Evet ben yaptım pişman değilim gine olsa gine yaparım.
Patron : Tamam Gökhan birazdaha dikkat et.
Rekabetçi Kız : Tişikkiridirim ( Hayran Bakışlar :D )

Valla bizide üzdüler kırdılar ama biz sabah dükkanı açtık yine

çalışan kadınlar evde yapılacak işleri ne kadar yapsa da eksik olur. çocuklarını da ihmal ettiklerini de unutma. yani hem ev işi hem çocuk hem kariyer muhabbeti yapmayın. çalışmak tercih meselesidir. sen bayan olduğun halde kadınları çalışan ve çalışmayan (ev hanımı) olarak ayırman ne kadar doğru? çalışmayı seçmek övünülecek birşey değil bir seçimdir bazen de mecburiyettir.

Biraz atlayarak okudum. Kusura bakma artık. Evet önceden çalışan kadınların kendilerini bu kadar abartmalarından hoşlanmazdım.
Sonra yakından tanıdığım insanların evlendikten sonraki davranışlarını gördüm. Evlendi çocuk yaptı ve bu çoook büyük bir iş :)
Bir daha ne bir işte çalıştı ne de çalışmayı düşündü. Ancak benim veya çalışan kadınların ayaküstü hallediverdikleri ev işleri çok büyük bir işe dönüştü.
Şimdi düşümdüm. Çalışan kadınlara büyük bir saygı besliyorum.

Öncelikle calışan adamlarda;
Rekabet var
Bizde sabahın köründe kalkıyoz.
Ayrıca calışıpta ev işi yaptığınızı söylemeyin inanmam.
Ayrıca kacınızın cocuğu var?
Otobüslerde acık secik giyindiğiniz zaman bizde zor duruma düşüyoruz. Sırf kadın ona baktığımı düşünmesin diye 30-40 dk kafamı cama yaslıyorum. Zaten otobüs sıkışık gidecek yerim yok.
Ayr8ca erkeklerinde saat akşam 5'te bitmiyor işleri bizde uyku istiyoruz.
Regl yaşamıyoruz diye bizimde sıkıntılarımız yok diyemeyiz.
Başka soru?