8 Mart Dünya Kadınlar Günü

8 Mart 1957 (Dünya Kadınlar Günü)

Bu gün bile şiddetle başlamıştır.

Amerika'da çalışan 40.000 kadın işçi daha iyi şartlarda çalışmak için grev yaparken, Amerika polisinin saldırısına uğruyor.Kapatıldıklara fabrika çıkan yangında polisin kurduğu barikatlara aşamadıkları için 129 kadın işçi yangında can vermiştir.

Bu olaydan yaklaşık 50-60 yıl sonra bazı kadınlar 8 Mart gününün kadınlar günü olmasını önermiştir.Oy çokluğu ile kabul edilmiştir.

1921 yılından itibaren her 8 Mart "Dünya Kadınlar Günü" olarak kutlanmıştır.

Günümüzde çoğu kadına hakettiği gibi davranılmıyor.Şiddet,taciz olarak sürekli darp ediliyor.Bir kadın gece geç saatte sokakta yalnız başına rahatça yürüyebildiği zaman ben o zaman kadınların özgür olduğuna inanırım.

Kadınlar sadece cinsel bir obje değildir.Kadınlar bir köle değildir.

Son günlerde yaşanan olayları sürekli hatırlatıp insanları üzmek istemiyorum fakat Özgecan kardeşimizin vahşice katledilmesi ve cenazesinin sadece kadınlar tarafından taşınması beni farklı bir etkiledi.Dürüst konuşmak gerekirse erkek olduğum için utandım.

Kadınlara göstermeniz gereken şeyler aşktır,sevgidir,saygıdır,ilgidir,şevkattir.

Sizden fazla birşey beklemiyorlar beyler.

Örneğin benim kafama takılan şeylerden biri ise evlilik.

Evlendiğiniz zaman Türkiye'nin genelinde kadınların yapması zorunlu gibi gösterilen işler vardır.

Evi temizlemek,yemek yapmak,çocuklarla ilgilenmek gibi bunları kadın yapmak zorunda değildir.Yapanlar ise eşini düşünenlerdir.

Bir kadın 1 gün boyunca kendini parçalayarak iş yapıyor ve bir erkek akşam gelip kadının 1 gündür uğraştığı şeyleri berbat edip,şiddet uyguluyor.Sizce bu hak mı ?

Söylediklerimi bütün erkekler üstüne alınmasın eminim gerçekten kadınlara davranılması gerektiği gibi davranan erkeklerde vardır.

Bir de şöyle düşünelim...

Bir günümüzü bir kadın gibi yaşadığımızı düşünsenize, her girdiği sokakta bir korku, her attığı adımda bir endişe. her gittiği yerde taciz..

Gerçekten zor bir durum olmaması gereken şeyler oluyor :(

Söylemekten utanıyorum ama....