Nerede O Eski Bayramlar?

Merhaba.

Bugün bayram, öncelikle kurban bayramınız mübarek olsun. Umarım bol harçlıklı ve mutluluk dolu bir bayram olur hepiniz için. 🙏

Konumuza dönecek olursak, gelin, iki bayramı kıyaslayalım sizinle. İki bayram derken kastettiğim şey ise günümüz bayramları ve çocukluğumuzdaki bayramlar.

Anlayacağınız üzere bir fark bulmaca oyunu gibi olacak bu yazımız ve neşe saçmayı planladığım bir içerik değil, aksine neşesinin kaçmasını istemeyenlerin başka bencelere geçmelerini öneriyorum. Geri kalanlar, gelin benimle, beraber özleme boğulalım!

Nerede O Eski Bayramlar!

Eskiden Kapı Daha Çok Çalardı...

Bayramı bayram yapan en önemli şeylerden biriydi şu susmak bilmeyen kapı zili. İşin tuhafı hiç de rahatsız olmazdık yahu, evdekilerle yarışırdık kim açacak kapıyı diye.

Bir elde kolonya şişesi diğerinde şeker kasesi karşılardık çocukları kapıda. İlk gelen çocuk grubu ile ben de ortadan kaybolurdum, zira hepsi arkadaşımdı ve gruba dahil olarak mahallelinin kapılarını sıradan gezerdik.

Ama artık kapı çalmıyor, ne komşu geliyor adam akıllı, ne çocuklar. Çekirdek aile içinde yaşanıyor bayramlar, artık bayram diyesim dahi gelmiyor...

Şekerler Çocuklar İçin Alınırdı...

Her bayramın değişmez adeti bu. Bugün de alınıyor hala, değişen şey bu değil. Değişen şey bir az önceki şey ile aynı. Artık hiçbir aile çocuğunu şeker toplamaya falan göndermiyor. Korku, endişe bu güzellikten mahrum bırakıyor çocukları. Haklılar, bir şey diyemiyorum...

Ama biz çocuklar için alırdık bu şekerleri, evde koca koca insanlar çayın yanında tüketsin diye değil. Hatırlarım, bana yedirirdi annem, bana seçtirirdi, evin miniğiyim nihayetinde, ben seversem muhtemelen diğer çocuklar da sevecek. Bu da değişmedi, şekerleri hala ben seçiyorum. Ama bir şey değişti işte, artık kimse tatmıyor, bayramda kös kös otururken yine ben yiyorum...

Çikolatayı, şekeri hala çok seviyorum ama inanın böyle değil...

En Çok Bayram Harçlığını Kim Toplayacak Müsabakaları da Tarih Oldu...

Biz küçükken kapışırdık evdekilerle, gerçi onlar büyük olduğundan aldıkları harçlıklar da büyük oluyordu ama yine de yaşıma göre fena iş çıkarmıyordum.

Sırf şu adet ölmesin diye her bayramda, bayramın ilk gecesi yeğenlerimin harçlıklarını ebeveynlerinin hesaplarına atıyorum. Çünkü ben hala hatırlıyorum aldığım kocaman harçlıkları, bu anılara onların da sahip olmalarını istiyorum. Siz mesela, en son kime harçlık verdiniz ya da kimden aldınız? Hatırlıyor musunuz?

Sanmıyorum...

Evi Rahatça Temizlemek İçin Günlük Temizliğe Bayram Temizliği Derlerdi, Artık "Nasılsa Kimse Gelmiyor, Ne Gerek Var." Diyorlar...

Küçükken annem direkt dışarı atardı bizi, akşama kadar giremezdik eve. Ablamla evi temizlerlerdi. Birkaç bayramdır hiç bahsi geçmiyor bayram temizliğinin. Sordum anneme sebebini ve verdiği cevap "Ana oğul oturuyoruz başbaşa, ne gelen var ne giden, ev temiz zaten boş ver." oldu.

E haklı kadıncağız...

Bayramın En Güzel Tarafı, O Güne Tüm Ailen ile Birlikte Uyanmaktı...

İnsanoğlu bazen kıymetini bilemiyor elindeki şeylerin. Tamam tamam, dürüst olalım, çoğu zaman bilemiyor. Aile de bunların başında geliyor. Bunu da sanırım büyüdükçe anlıyoruz. Beş kişilik bir aileden geriye iki kişi kalan ben de bunu anlayanlardan biriyim. Gidenler, kaybedilenler, unutulduğu sanılan ancak asla unutulmayacak olanlar...

Sanırım en hüzünlü yanı da bu bayramların, çok şey kaybettik biz, bizden...

O eski heyecanımız, neşemiz, şık bayramlıklarımızla neşe saçan hallerimiz yok artık...

Ve geldik yazımızın sonuna. Bulduğum beş farkı anlattım ben. Aslında bir iki tanesini size bıraktım kasıtlı olarak, çünkü sizden dinlemek istiyorum. İşte bu yüzden "Bunu unutmuşsun!" dediğiniz bir husus var ise yazmaktan çekinmeyin, okumaktan büyük zevk alacağımdan emin olabilirsiniz.

Hepinize mutlu bayramlar diliyorum tekrardan, sağlıcakla kalın! 🍬🍬🍬

#felfire