Ahlak Nedir, Nasıl Ahlaklı Olunur: Ahlakın Soyağacı!

Şimdi bu güzel sorunun uzun girizgahıyla ilgili söyleyeceklerim var. Birincisi, Nietzsche’yi biraz sığ algılamışsın hocam, ahlakın toptan reddi değildir Nietzsche’nin davası, toplum ahlakı, ya da hadi tam aslında onun devrine özgü ismiyle ‘burjuva ahlakı’ veya ‘orta sınıf ahlakı’ diyebiliriz... Bu neden önemli bir ayrım şimdi ona geleceğiz.
Ahlakın toplum tarafından dayatılan, kültürel bir yapılanma olduğu kadar bir de doğal ahlaktan bahis gerek diye düşünüyorum. Aksi takdirde zaten ‘devlet’ kavramı olmadan kaçınılmaz biçimde kargaşaya yuvarlanacağı düşünülen insanın durumuna düşeriz. Bu iki durumda da insanın aslında bu yapılara ihtiyacı olduğuna dair bir yanılgıya sahibiz (bunu yorumlarda da görebiliyoruz derhal), ancak o kadar uzun zamandır bu iki kavram, yani devlet ve ahlakın bugünkü hallerinin gaspıyla yaşıyoruz ki, aksini neredeyse düşünemiyoruz bile. Öte yandan, avcı-toplayıcı olarak türümüzün geçirdiği ve hakkında çok çok az bilgimizin olduğu 240.000 e yakın yıl boyunca ne bildiğimiz anlamda devlet ne de ahlak hüküm sürmedi diye varsayabiliriz. Ancak, bir yönetim şekli ve bir yaşam düzeni de yok muydu? Pek tabi ki vardı, yoksa türümüz bugünleri göremezdi. Muhtemelen bugün bize vahşi, ilkel, geri gelebilirdi bilseydik, ama eminim başka yönden baktığımızda da asalet, yardımlaşma ve dayanışmanın eksik olmadığı bir toplu yaşam örneklerine rastlardık.
Yani, burjuva ahlakı olarak nitelediğim ahlakı irdeliyorsun ve karşısında durmanı hem anlıyor hem de hak veriyorum. Ancak bunun zıttı ahlaksızlık değil, sadece farklı bir ahlak anlayışı arayışına ihtiyaç var. İnsan onuru, haysiyeti, adalet gibi soyut kavramlara ikincil önem atfederiz genellikle, aç ayı oynamaz diyerek, insanoğlu karnı doymadıkça vahşi kalır gibi bir yanlış saptamayla... Yanlış, çünkü insanoğlunu ‘homo sapiens’ yapan, yani diğer hominidlerden (homo habilis, homo erectus, cro-magnon, homo neanderthalis-hoş bu sonuncuyu dahil etmemek daha akıllıca olabilir) ayıran aslen gelişmiş önkorteksi sayesinde tam da bu tür soyut kavramları daha fazla kullanması... Yani felsefe, ahlak, siyaset, sosyal dayanışma, haysiyet, yardımlaşma, hayırseverlik, sadakat gibi kavramlar belki de insanoğlu için ekmek, su, barınma, seks gibi ihtiyaçtırlar, basit bir ‘karnı doyup vakti olunca’ boş gezen aklını meşgul eden meseleler değil. Felsefe, okulda öğrenilen birşey değil, insanın her dakikasında hayatına yön verirken başvurduğu temel bir beceri... Din, özellikle günümüzde İslam, kurum haline gelip bunu baskıladığı için biz felsefeyi acaip tuhaf, günahın takip ettiği, zor birşey gibi algılamaya alıştık, düşünmeyi sevmeme günümüzde neredeyse ‘cool’ gösteren bir şey (icat çıkarma, düşün düşün boktur işin.. vs vs, fazla düşünme kafayı yakar ve diğer bomboş salaklıklar) halbuki insan dediğin Aristo okusan da okumasan da felsefe yapan bir yaratık, bugün havanın nasıl olacağını düşünüp ne giyeceğini planlamaya da felsefe giriyor, varlık nedir sorusuna da... Ahlak da benzer bir durumda; insanoğlu ahlak yaratan, yoksa da ortaya çıkaran bir varlık, dolayısıyla ahlaksızlıktan söz edemeyiz, ama evet, orta sınıf ahlakı, veya burjuva ahlakından söz ederiz ve yazdıklarının altına bu şekliyle değiştirirsek, imzamı atarım...

Boş soru neden bütün iyi özellikler ahlaksızlarsa ve neden bütün kötü özellikler ahlaksızlarda. İnsanoglu özünde bencildir ve bu bencilliği ahlâkla yontabiliyosa bi şeyleri basarabiliyodur. Sırf kendi fikrini daha anlamlï göstermek için yapılmış boş bir soru.

“İnsanları yasa ve ceza ile yönetirseniz, onlar bir daha yanlış yapmayacaklar, ancak şeref ve utanma duygularına da sahip olmayacaklardır. İnsanları erdemle ve ahlak kuralları ile yönetirseniz, o zaman onlar hem utanma duygusuna sahip olacaklar, hem de doğruyu yapmaya çalışacaklardır.” – Konfüçyüs

İslamdan gayrısı yalan dolan gel biraz da sen oyalan. Şeytan İnsanı özgürlükle kandırır sana haramı tatlı helali çirkin gösterir sen de bu tuzağa düşersin ahlak demek İslamda her şeyi en iyi şekilde yapmaya çalışan demek yani sadece ibadeti yapmak değil kıl beşi kurtar başı diye bir şey yok İslam da eğer o kıldığın namaz seni kötülükten alı koymuyorsa onun sana pek bir faydası yok demektir. Hakiki namaz kılan bir kişi harama bakmaz iftira atmaz yalan söylemez dedikodu yapmaz hasetçilik yapmaz kibirlenmez kalp kırmaz kul hakkı yemez yolsuzluk yapmaz mazluma yardım eder tevazu sahibidir İslam ahlakında benimki senin, seninki senin, kafir ahlakında benimki benim seninki senindir.

Aile toplum Yani yaşadığın coğrafyanın kendine göre ahlakı vardır. Sana bana göre ahlak ile Avrupa ya da Asya ahlakı ile aynı değildir. Hatta ülkemizde yaşayan farklı inanç grupların ahlakıda aynı değildir. Ben ülkemizde tüm insanların Alevilik ahlak ve yaşamına büyük saygı duymasını beklerim. Çünkü onlar bu ülkenin ak yüzlüdür. ( not Alevi değilim ) düşüncem bu şekil

Ahlakın soy ağacına gerek yok pek,, İslam'ı yaşayan biri ahlaksız olamaz

Wow diyorum sadece bayağı iyi yazmışsınız sağolun bilgiler için 😄

Ahlak önce aileden gelir. Aile nasılsa çocuğa da öyle gecer

Kardeşim helal olsun , ellerine emeğine sağlık on numara bir yazı olmuş 🙋‍♂️

Ahlak aileden başlayıp çevre etkisi ile gelişen bir şeydir

Bize göre ahlaksız bir davranış başka bir toplumda normal olabiliyor. Biraz değişken bir şey