Ne çok his gelmiş geçmiş kalbimden.. hayatı dolu dolu yaşamak bu olsa gerek..!

Yanmak ...yürekten, derinden, içinden
Ağlamak..sessizce, duygusuzca, çaresizce
Bilmek ...yarım, yanlış, eksik
Anlatmak ..ne söylediğini bilmeden duymadan, anlaşılmayacağını bile bile
Durmak ve susmak ...konuşmayı unutup, olduğu yerde öylece susmak
Ecelini bekleyenlerin seslerini duyup dertlerini paylaşmak
Yeryüzünde yaşayıp ,yeryüzünü gök yüzündeymişcesine seyretmek
Kendi hayatını bir anda üçün
cü bir gözden görebilmek
Ve artık insanları ve onların düşüncesiz düşüncelerini dert etmemek
Ölmek ...çığlıksız, acısız ,yaşarmışcasına ölmek
Kendine yabancılaşmak, aynadaki yüzü sorgulamak
Düşünmek,utanmak, pişmanlık duymak
Yüreğindeki hisleri başka hislerle bastırmaya çalışmak
Yüreğinin sesini susturmak
Ve belayı magnet gibi üzerine çekmek
Yardım dilemek ..dua istemek
Geleceğe özlem çekerken ondan bir okadarda korkmak
Yaşadığın dünyaya ait olmamak
Sızı bir sızı parçalıyor herşeyi...ümitlerimi
Ve hergün yeniden ölüme uyanıyorum ...

Okuduğunuz için teşekkür ederim ;)