Dünyanın En Şanssızları: Yalnız Yaşadıkları İçin Cesetlerine Yıllar Sonra Ulaşılan 'Derin Yalnızlık' Kurbanı 7 İnsan

'Yalnızlık' söylenişi bile ne hüzünlü, ne tuhaf öyle değil mi? Kalabalıklar içinde 'Off bunaldım. Yalnız kalıp kafamı dinlemek istiyorum' serzenişlerini yaparız bazen. Kendi adıma ben çok yaparım. Amma velakin üstad Özdemir Asaf;

Yalnızlık, yaşamda bir an / Hep yeniden başlayan. / Dışından anlaşılmaz. / Ya da kocaman bir yalan, / Kovdukça kovalayan. / Paylaşılmaz. / Bir düşün de beni sana ayıran / YALNIZLIK PAYLAŞILMAZ / PAYLAŞILSA YALNIZLIK OLMAZ.

...ifade ediş şekliyle bize belkide o şikayet ettiğimiz kalabalıkların, evde bir insan nefesi, insan sesinin ne denli değerli olduğu gerçeğini sert bir rüzgar gibi vuruyor yüzümüze yüzümüze. Konu yalnızlık olunca haliyle ne söylenecek kelimeler, ne şiirler, ne de içimizde oturup kalan o hüzün bitiyor.

İşin bilimsel yönünde ise buna benzer sonuçlar söz konusu. Mesela Kanada York Üniversitesi, 190.000 kişi üzerinde yaptığı 23 farklı araştırmada yalnızlığın insanı öldürebileceği sonucuna ulaştı. Dr. Nicole Valtorta'da Times gazetesinde yalnızlığın en az sigara içmek kadar tehlikeli olduğunu söyledi.

Amerikalı yazar Daniel Klein, Peyami Safa'nın dünya klasikleri arasına girmiş 'Yalnızız'ı okumamış olmalı ki onun naifliğine ve anlatım dilindeki duygusallığına inat, sert ve acımasız kelimelerle anlatıyor yalnızlığı;

Hepimiz pre-verbal dönemde anne ile konuşmadan anlaşılma yaşantısını ileride de deneyimlemeyi arzuluyorduk. Bu da yoğun depresif duygular ve yalnızlık hissiyatına sebebiyet veriyordu. Yalnızlık duygusu azalabilirdi ama asla yok olamazdı.

Yani diyor ki; 'Yalnızlığa mahkumsunuz'

İşin duygusal boyutunu 'şimdilik' bir kenara bırakıp size anlatacağım çok enteresan 7 insan hikayesine geçeyim diyorum.

En ihtiyacınız olduğun anda, kapıyı çalan ve en sevdiğiniz insanı karşınızda görmüşcesine içten, hüzünlü, bir o kadar şaşırtıcı dakikalara başlayalım.

1-) Tam 42 yıl sonra ölümü fark edilen Hedviga Golik, yalnız yaşamanın değil, yalnız ölmenin en çarpıcı örneği

Gerçek bir hikaye anlatacaklarım. İşte bu gerçek insan hikayelerinden ilki ve belki, de en çarpıcısı Hırvatistan'da yaşanıyor. zira olay o kadar ilginç ve o kadar acı ki kendi halinde yalnız yaşayan bir kadın olan Hedviga Golik 1966 yılında evinin bahçesinde görülüyor en son. Hiç kimse aramıyor. hiç kimse sormuyor. ve merak bile etmiyor. 1966 yılında evinde televizyon seyrederken kalp krizinden ölüyor ve 2008 yılında tesadüfen öldüğü fark ediliyor. Önünde ise televizyon izlerken çay doldurduğu fincanıyla beraber.

2-) Hayatta hiç kimseye kötülüğü olmayan bir kadın o. 38 yaşında evinde ölen ve tam 3 yıl sonra cesedi fark edilen Joyce Vincent'in hikayesi

Erkek arkadaşından şiddet gördüğü için ABD'de kadın sığınma evine giden, evini değiştiren bir kadından bahsedeceğim şimdide. huzur bulmaya çalıştığı evinde tek başına yaşayan Joyce Vincent'in en son BBC kanalını izlerken öldüğü anlaşılmış. Eve gelen yardım kuruluşu denetmeni tarafından fark edilen Vincent'i cesedini tanınmayacak halde. Polis tanıyamıyor ve yukarıdaki fotoğrafı tebrik kartı olarak hazırladığı anlaşılıyor. Dişine bakarak polis cesedi teşhis edebiliyor.

Böcekler, gelen koku ise akrabası veya tanıdığı olmadıkları için apartmanda kimseyi ilgilendirmemiş. En acı tarafı da bu kadının bir trafik cezası dahi almadığı. Devlete, topluma ve kimseye zararı olmayan,üstelik şiddet gören ama yalnızlıktan ölen Joyce Vincent.

3-) Öldükten 2 sene sonra fark edilen öğretmen Barbara Salinas Norman

Kendisi evinde ölüp tam 2 yıl sonra kayın biraderinin tesadüfen evine gelmesi sonucu fark edilen Barbara Salinas-Norman bir öğretmen ve aynı zamanda aktivist. Ne garip bir ironidir ki öldüğünde elinde Rosie the Riveter'in fotoğrafı varmış. Bu arada bilmeyenler için söyleyeyim. Rosie the Riveter Amerika'da çalışan işçi, emekçi kadının sembolize eden simgesel kadın

4-) Aksi biri olarak bilinen ve öldüğü 3 yıl fark edilmeyen Geneva Chambers

Belki de bu insan hikayelerinden en çok yalnızlığı hak eden bu hanımefendi olsa gerek. Zira o kadar aksi ve huysuzmuş ki kendisine yemek, kurabiye getiren çocukları bile kovalarmış. Ölümü başlıkta da belirttiğim gibi 3 yıl sonra fark edilmiş.

5-) Fransa'da polis tesadüfen bulduğunda ölümünün üzerinden tam 15 yıl geçmişti.

İsmini özellikle vermedim. Çünkü kim olduğu bilinmiyor. Kayıtlara 15 yıl sonra bulundu denilen adama dair hiç bir şey yoktu. Ne gören, ne duyan, ne arayıp soran.

6-) Bu kez ölen Alman bir adam. Cesedi tam 7 yıl sonra bulunuyor

Alman polisi cesedine ulaştığında yanında bozuk para halinde Alman markları, bir paket sigara bulunan adam bir önceki bahsetmiş olduğum adam gibi kimliği belirlenemedi. Polise kayıp olduğuna dair bir ihbar dahi gelmemiş. Üstelik yayılan kokuya rağmen kimse oralı olmamış.

7-) Yalnız ölmek için 'aksi' olmak gerekmiyor. Güler yüzlü, sempatik ve yaşam dolu bir adamın 4 yıl sonra cesedinin bulunma hikayesi. David Carter'ın hikayesi

Etrafında hayat dolu, esprili bir adam olarak tanınan David Carter, akıllı ve zeki bir adamdı. 2007 yılında işinden istifa etmişti. Evinde intihar etti. Ne arayan oldu. Ne de soran. Bedeni öldükten 4 yıl sonra bulundu. 4 yıl boyunca bir kişi bile kendisini merak etmemişti.Tabii ki bankalar hariç. Düşünün ki, evinizde ölüyorsunuz ve sizi tek merak eden faturalarınızı ödemediğinizi fark eden bankalar oluyor.

Ünlü aktör Robin Williams, hayattaki en kötü şeyin yalnız bir insan olarak ölmek değil, yapayalnız hissetmene sebep olan insanlarla bir aradayken ölmek olduğunu söylemiş. bu da yalnızlığa bakışın başka bir felsefi tarafı elbette ama bilinen o gerçek yüzüne bakarken söylenenler insanlara yol gösterir nitelikte.

Freud, yalnızlığı nesne kaybı olarak ele alırken haklıydı.

Ünlü psikiyatr Harry Stack Sullivan, sağlıklı bir duygusal gelişim için yakınlık kurma ihtiyacı şarttı derken haklıydı

Ve Cem Adrian, Yalnızlık, saklandığın o küçük delikte buluyor seni derken çok haklıydı.

Uzun lafın kısası, naçizane demem o ki; hayat kısa, ömür zannettiğimiz kadar uzun değil. Ve dünya biz yokken de dönmeye devam edecek. Aksi, huysuz, egoist, bencil ve nefret dolu, kötü kalpli olmak yerine tüm bunların bilincinde olup sevgi ile, iyi niyet ile insan biriktirelim. Hayırlı bir eş, hayırlı evlatlar. Diyelim ki olmadı, iyi dostlar, vefalı komşular ve bir gün kapın açılmasa, 'Ne oldu' diye merak edecek insanlar.

Haydi. Bugünden başlayalım.

Sevgiyle...