Kendimizi İyi Niyet Elçisi Zannettiğimiz Durumlar Neler?

Merhaba iyi niyet elçilerim. Bugün başka bir yerde ilgimi çeken ve buraya yazmayı düşündüğüm bir konudan bahsediyorum. Hepimiz azıcık bile olsa gün içinde ufak tefek iyilikler yaparız ve kendimizi adeta bir iyilik meleği ilan ederiz. Aslında olan ise basit hatta belki de yapmamız gereken bir şey bile olabilir. Hadi başlayalım.

Yerde değerli bir şey görünce etrafa acaba kimin olabilir diye bakınmak

Bunu yapabiliriz evet hatta sahibini bulup ona verebiliriz fakat bu zaten yapmamız gereken bir şey bunu yapınca iyilik meleği olmuyoruz. O değerli şeyi alıp cebine atanlar sizi unuttum sanmayın siz burada şeytan oluyorsunuz.

Yemek yerken yanımıza gelen köpek veya kediye yemeğimizden bir parça vermek

Hayatında bir sokak hayvanı beslememiş tipler bunu yapınca kasılıyorlar ya bunu onların yüzlerine vurasım geliyor. Bunu onlara söylemediğimi kim söyledi? 😊

Toplu taşımada yer vermek

Toplumumuzda öyle bir algı var ki bu çok yanlış bence, yer verince iyi biri vermeyince kötü biri olmuyoruz. Ben şahsen çok çok zor durumda olan birini görmediğim sürece yerimi vermem. Niye ayakta gideyim ki? Ama yerimi verince de niye iyilik meleği olayım ki?

Birine yardım etmek veya yardım etmek zorunda kalmak mı deseydim

Birine yardım edersiniz tamam da yardım etmek zorunda kalınca kendinizi pohpohlamayı bırakın derim ben. Önemli olan insanın içinden gelmesi.

Vapurda martılara simit atmak

Bunlarla masasına gelen sokak hayvanına yemeğinden bir parça veren insanları aynı sınıfa koyabiliriz bence. Bunların yüzündeki ben harika ve iyi bir insanım bakışına hayranım. Öyle yapınca iyi biri olunmuyor canlarım.

Merhaba iyi niyet elçilerim. Ben de bu benceyi yazıp size ufakta olsa bir şey kattığımı düşündüğüm için kendimi iyi niyet elçisi ilan ediyorum. Sizler dediğimi yapın ama yaptığımı yapmayın derim ben. Bir bence de burada biter.

Hoşça kalın...