Babalar kahraman mı?

''Babalar her zaman kızlarının ilk aşkıdır'' derler.
Bizde durum biraz farklı..

Babasına çok düşkün olarak büyümüş bir kızın babasını hayattayken nasıl ruh'en kaybettiğinin hikayesi bu.

Herşey o acı günde oldu. Babam her zamanki gibi aynı saatinde eve gelmemişti gece 00:00'a yaklaşık bir saatti.Bugün içimde bir sıkıntı vardı , babam geldiğinde bana sanki yıllardır görmüyormuş gibi şefkatle sarılmadan kısa ama dengesiz adımlarla salona doğru geçmişti.Annem suskun abim ise yaşlı gözlerle bana bakıyordu. Küçüktüm ama herşeyi anlıyordum yavaş yavaş. Babam alkolün etkisinden kızarmış gözleriyle üzgün ve bir o kadar da kızgın bakıyordu bana. Ne olmuştu böyle ? Oysaki tabakta yemekte bırakmamıştım , bisikletimi de düzgün koymuştum kızacak bir sebep yoktu. Abim odama götürdü beni. Birazdan kırılacak vazoların,tabakların seslerini duyar gibiydim.
Bağırış sesleri duydum ama dışardan geliyor kim kavga ediyor diye düşünürken bu tanıdık sesin annem ve babama ait olduğunu anladım. Kapımı açtım , duvara yaslandım onları dinliyor ve anlam veremiyordum. Annem bugün babamın en sevdiği yemeği yapmıştı oysaki babam neye öfkeliydi ?

Duyduğum bağırışlara göre babam annemi aldatmıştı , anlamını bilmediğim bir sızı vardı içimde tarifsiz.Ellerim yüzüme kapanıktı ve ellerim ilk defa böyle ıslaktı.Ağlıyordum yeni öğrenmiştim bu derin acının anlamını.

Böyle devam etti günler kavgalar gürültüler kırılan vazolar , yıkılan dünyalar.
Büyüdüm ve herşeyi biliyordum hemde bilmek istemediğim herşeyi.Şimdi önceden sabırsızlıkla gelmesini beklediğim babamı çaresizlikle bekliyorum.

Artık babam başka tenlerde avunuyor , başkalarına ''kızııım'' diyordu.
Anne babam bizi hiç sevmiyor ..


(Yaşanmış bir olaydır lütfen babalarınızın kıymetini bilin sonra böyle olaylar olunca arıyorsunuz o eski güzel günlerinizi benden size tavsiye kırmayın onları üzmeyin başka tenlerde avunmasına izin vermeyin)