Teknolojinin Yarattığı Uçurumda Toplum Olarak Nereye Gidiyoruz?

Bugün her zamankinden biraz farklı bir Bence yazmak istedim. Biraz toplumun kanayan yönlerine değinmek istiyorum. Hep güzel şeylerden bahsetmek isterim ama hayat sadece güzelliklerden ibaret değil. Malum, teknoloji çağında yaşıyoruz ama bu çağa ayak uydurmaya çalışırken, ayağımızı da kaptırıyoruz. Sonra kolumuzu, gözümüzü ve en sonunda da beynimizi.

Teknoloji toplum insanına çok şey kattığı gibi çok şeyi de alıp götürüyor. En çok da 'insani duyguları'. Peki toplum olarak nereye gidiyoruz? Kayboluyoruz, farkında mıyız?

Mutsuzuz ve bunu fotoğraflarla gizlemeye çalışıyoruz. Çektiğimiz öz çekimlerde mutluluk pozları veriyoruz ama gerçekten mutlu muyuz?

Her gün her an fotoğraf çeken, her durumumuzu belgeleyen bir toplum olduk. Mutsuzken bile mutluluk rolleri kesmeye başladık. Mutsuzluğumuzu mutluluk maskeleri ile kapatmaya başladık. Ne uğruna? Kim için?

Telefonlara bağlı yaşıyoruz! Nerede kötü bir olay olsa, olaya müdahale etmek yerine o olayı belgelemek için telefonlara sarılıyoruz! Neden?

Çevrenizde görmüşsünüzdür. Kötü bir olay olunca, o olayı sorup soruşturmak, yardım etmek yerine hemen telefonlara sarılıp muhabir havalarına giriyoruz. Fotoğraf çekip video kaydı yapıyoruz. Ne uğruna? Ne yapacaksak o görüntüleri. Sonra eve gidip mutlu olmak için mi çekiyoruz? Çok saçma değil mi? Yara sarmak yerine, yaralı insanları çekmek neden hoşumuza gidiyor?

Bir yerde yangın çıksa utanmadan yangına karşı fotoğraf çekiyoruz! Akıllı insan işi mi bu?

Küçükken ilkokullara bazen de liselere belediyelerin görevlendirdiği insanlar gelir, yangın anında yapılacaklar uygulamalı olarak anlatırdı. Hatırlayın. Orada yangın nasıl söndürülür, rüzgar nasıl hesaplanır, tüp nasıl yangına doğru sıkılır gibi gibi.. Ama hiç biri yangın anında, yangına karşı fotoğraf çekin demedi, demez de. Ama öyle bir hale geldik ki, insanlar bu durumlardan bile nemalanır hale geldi. Acı değil mi? Mantıksız ve akıl dışı bir eylem!

Biri intihar etse, ona "n'olur yapma, hayat güzel, in aşağıya" demek yerine, "hadi atla, bak video alıyorum, bunu internette paylaşam kaç tık alır biliyor musun?" kafalarına geldik!

Böyle olaylarda nedense insanlar hep toplaşır, izler ama biri de "Neden?" diye sormaz. Eller cebe gider, hemen fotoğraflar, sosyal medyada canlı yayın başlatmalar, sükse yapma peşine düşmeler... Toplum olarak uçuruma sürüklenmiyor muyuz?

Teknoloji çok faydalı bir şey, ona bir sözüm lafım olamaz ama teknoloji akıl süzgecinden geçirilip kullanıldığı zaman güzeldir. Herkesin teknolojiyi akıl süzgecinden geçirip kullanması dileğiyle.

Bu yazımda biraz taş atmak istedim, belki dokunur bazı yerlere..

Bilinçli hayatlara kavuşmak dileğiyle..

Sürç-i Lisan Ettiysek Affola.

Emeğe saygı.