90'lı Yılların Fakir Çocuklarının Bildiği Şeyler!

97 dogumluyum. Hiç unutmam. Bir gün okuldan cıktık. Eve geliyoruz arkadasimla. Dedim bakkaldan birşeyler alalım. Cıkardık cebımizdeki bütün parayı. 35 kuruş cıktı 😃 ne alalım dedik.

Girdik bakkaldan içeri. bir danone aldık çilekli olanından. Ara sokağa girince bir parmak arkadaşım aldı bir parmak ben aldım. Fakirdik ama mutluyduk.

Sonra beden dersinde gıyecek ayakkabı yoktu. Ben kaleye gecerdim. Arkadaşım defans oynardı. Ayakkabılarımız her ne kadar kötü olsa da arkadasımınkiler biraz daha ıyıydı. Senin ayakkabıların eskimesinn, benimkileri giy derdim.

O zamanlar SBS vardı. 2₺ ücretı vardı. Veremedim o parayı yokluktan. Ama mutluyduk be abi

Eline sağlık dostum güzel anlatmışsın o yılları :)

İlk hamburger yiyişimi hatırlıyorumda. İstanbuldan babamın kuzeni gelmişti bir cenaze için. Sağolsun babamıda bizide çok severdi. Oğlunun canı hamburger çekmiş, İstanbul'da sürekli hamburger yiyor tabi çocuk :) Benide götürmüştü oğluyla beraber. Mc Donaldsın kapısından ilk öyle girmiştim. Sene 94 falandı sanırım.

Ha bu arada cenaze demişken, baklavayı ancak cenaze evlerinde yiyebilirdik. Çocuk aklı işte baklava yiyelim diye birileri ölsün isterdik :)

Büyük bir mahalleydik, mahallece saklambaç oynardım. Mahalleler arası maç yapardık olmayan spor ayakkabımızla :) Şimdi çocuklar evinin önüne çıkamıyorlar. Telefon, tablet yoktu ama daha mutluyduk.

Sürekli düşünüyorum ne kadar yokluk o kadar mutluluktu :/

Ortalama bir ailede büyüdüm. Yere düşen bir şeyleri yiyecek kadar ya da 2 katlı restorantların üst katına çıkıp insanların yarım bıraktığı yiyecekleri yiyecek kadar fakirlik çekmedim, açıkçası çevremde de böyle biri olmadı. Güzel bir bence ama fakirlik kısmında tarif edilenler Türkiye' nin geneli için biraz abartılı. Biz hamburger değil lahmacun, döner yerdik. Bu zamanda insanlar ne kadar döner, lahmacun yiyorsa bizde o kadar yerdik. Mc Donald' s, Burger King' e gitmek o zaman daha zordu ama Türkiye' nin yöresel lezzetleri olan börek, lahmacun, döner gibi şeylerden de mahrum kalmıyorduk.

İnternet yoktu, telefonlar kadranlıydı, atari vardı, Rambo herkes hayrandı, defterleri gazete kağıdı ile kaplar mendil taşırdık, buluşmalara tam saatinde gider walkman dinler müzik seti olanlara hayran hayran bakardık daktilo başına geçer kağıda ismimizi yazardık. Topluca sülalece pikniğe gider komşunun çocuklarıyla top oynar kavga ederdik bahçeden kimse görmeden erik vişne aşırırdık. Mahallenin genç kızlarıyla delikanlılarının gizli flörtlerini bilirdik. O yıllar insanoğlu daha samimi daha istendi.

Önce insan vardı sonra ve para icad oldu insanı sahteleşti ve o sahte insanlarda sahte paralar sahte vaadler sahte sevgilerle bu sahtelik tohumunu yaymaya devam etti.. Umarım insanlar birgün dünyevi hırslarından arınıp gerçekten gelecek için kaygılanmaya başlarlar.. Yazı için teşekkürler.

Bizler ucuz kurtulduk. :)
Umarım yaşanmaz o günler...

Benim tek aklımda kalan şey bali. Babamın yanında çalışan benden yaşça büyük fırlamalar poşete bali koyup çektiriyorlardı. Ondan böyle oldum galiba. 😄