Konstantinos Kavafis üzerinden göç ihtiyacına ters bakış

Yaşanılan hayattan, sosyal çevreden, kültürel yapıdan ve de dolayısı ile orjin olarak coğrafyadan şikayetler edip sızlanmalar eşliğinde ağızlarda bir şarkıya dönüşür hicret etme düşüncesi.

Amaç mutsuzluk ve ıssızlık ve huzursuzluk hissinden kaçmak belki de bunları bulmak.

Oysa yaşadığımız hayatı bizler şekillendiririz büyük oranda.

Bizlere, biçilerek sunulmuş hayatları yaşayıp yaşamamak kendi elimizde.

Nereye gidersek gidelim ruhumuz ve beynimiz bizimle gelecektir…

Bizi asla terk etmeyecek ve varlığını en rahatsız edici dokunuşlarıyla her zaman hisettirecektir…

Kaçış….

Ama nereye…?

Kimden…?

Ve ne zamana kadar…?

Kaçışlar hep öze dönüşe zorlar...kaçınılmaz olan kaçamamaktır...ve kaçamayacağını anlamak...

Sığınacak liman aramak beyhude...sonunda anlayacaksın ki kalbin en sadık limanındır...

https://www.youtube.com/watch?v=FdGcIXc8Zkk

ŞEHİR

'Bir başka ülkeye, bir başka denize giderim', dedin
'bundan daha iyi bir başka şehir bulunur elbet.
Her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya;
-bir ceset gibi- gömülü kalbim.
Aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede?
Yüzümü nereye çevirsem, nereye baksam,
kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün,
boşuna bunca yıl tükettiğim bu ülkede.'

Yeni bir ülke bulamazsın, başka bir deniz bulamazsın.
Bu şehir arkandan gelecektir.
Sen gene aynı sokaklarda dolaşacaksın,
aynı mahallede kocayacaksın;
aynı evlerde kır düşecek saçlarına.
Dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin sonunda.
Başka bir şey umma-
Ömrünü nasıl tükettiysen burada, bu köşecikte,
öyle tükettin demektir bütün yeryüzünü de.

( Çeviren: Cevat Çapan )

Konstantinos Kavafis