Beş Kafadar ve Bir Çerçeve: Bir Dostluk Hikayesi

Bir yazı okumuştum geçenlerde. Bu sizlere de bahsedeceğim öykü gerçek yaşamdan minicik bir kesit aslında. Okuduğunuz zaman belki çoğunuza çılgınca gelebilecek ama ben okuduktan sonra gerçekten takdir ettiğim bir öykü. Bu yüzden de sizlerle de paylaşmak istedim.

Kaç yaşında olursak olalım hepimizin hayalleri vardır.

Ve bu birazdan sizlere de bahsedeceğim öykü de aslında hayallerimizi yakalayabileceğimizin hoş bir örneğini yansıtıyor aslında.

Hikayemiz Tayvan’da başlıyor.

Tayvan’da yaşayan ve yaş ortalamaları 81 olan beş arkadaşın yanındayız. Bu yılların dostluklarını eskitemediği beş arkadaş bir gün bir lokantada yemek yemek ve sohbet etmek için buluşuyorlar. Tabii ki hepsi yıllar içinde bedenen ve ruhen çok yıpranmış ve yara almışlar. Ama tek yıpranmayan şey dostlukları imiş.

Bu beş arkadaş buluşma noktasına gelirler. Sayılarının beş olmasına rağmen masada altı tane sandalye vardır.

Ve sandalyenin önünde kocaman çerçeveli bir resimde bu gruba eşlik etmektedir. Çünkü arkadaşlarından bir tanesini sonsuzluğu uğurlamışlardır. Bu beş kafadar titreyen elleri ile yemeklerini yerken, başları önde üzüntü içinde yemeğe devam ederler.

Ve bir anda içlerinden bir tanesi masadan kalkar ve elini masaya kuvvetlice vurur. Ve tıpkı eski günlerdeki gibi motorlarıyla seyahat etmeleri teklifinde bulunur.

Bir anda diğer 4 arkadaşının da gözleri ışıldar. Artık kullanmakta oldukları tüm ilaçları, kollarındaki serumları, destek bastonlarını atma zamanın ve yeniden doğma zamanlarının geldiğini haykırırlar.

Ve bir kelime ile bir anda bu beş kafadar gençleşmiştir adeta.

Gençlik yıllarında bindikleri motosikletlerini yılların tozunu ile birlikte gün yüzüne çıkarma zamanı gelmiştir artır.

Tozları alınır, bakımları yapılır.

Ve bu bizim 5 sevimli tonton kahramanlarımız, motosikletlerine atladıkları gibi yola çıkarlar. Eski deri kıyafetleri ve kasklarıyla birlikte.

Tabii ki burada önemli olan sağlık durumları bu yolculuğa elverişli miydi? Şimdi bu duyduklarınıza inanamayacaksınız benim inanamadığım gibi..

Bu genç delikanlılardan bir tanesi kanser hastası

Birinin kulağında duyma problemi var

Geriye kalan üç tanesinin ise kalbi tekliyor.

Ve tabii ki yaşları gereği eklem problemi ve sızıları da yaşıyorlar.

Ancak ne gam?

Tüm bunlara rağmen hiçbir şeyi umursamadan sadece ama sadece hayallerinin peşinden ve koymuş oldukları hedefe odaklı hareket etmek için yola koyulmuşlardır. Bu 5 kafadarın hazırlanması tam 6 ay sürer. Bu zorlu süreçte bir tanesi bile yakınmaz.

Yolculuğa çıkılacağı sabah hepsi buluşur.

Hatta içlerinden bir tanesi ölen arkadaşlarının çerçeveli resmini yanına almayı ihmal etmez. Şimdi kadro tamamdır tıpkı gençken olduğu gibi 6 kişi olarak yola çıkmışlardır.

Zorlu koşullar bedenlerini yorsa da, zorlasa da onlar pes etmezler.

Arada verdikleri molalarda, motosiklet üstünde tam 13 gün boyunca Tayvan’ı köşe bucak gezerler. 1139 kilometre yol yaparlar.

Zaman zaman birbirlerinin ağrıyan omuzlarını ovarlar. Yeri gelir birbirlerine destek çıkarlar. Ara vermeksizin geceden gündüze, kuzeyden güneye şahane bir yolculuk yaparlar.

Bunca eziyete katlanma nedenleri ne olabilir sizce? Sadece çılgınlık mı dersiniz? İnanın bana göre değil.

Bu beş kafadarın hedefi vardır. Buram buram gençlik, aşk ve sevgi kokan kumsallarına gelmişlerdir. Gençlik yıllarında burada aşkları ile buluşmuş, beraberce hayatlarının en özel güneleri bu sahilde geçirmişlerdir. Bu kumsal kayıp vermeden önce HEP BİRLİKTE olabildikleri TEK ÖZEL yerleri idi onların.

Gençken her fırsatta oraya çılgın gibi koşan, beraberce kumsalın ve denizin tadına varan bu kafadarların ruhları, ayakta zor duran bedenlerine inat genceciktir hala.

Yaşadıkları tüm olumsuz koşullara, hastalıklara ve sızlayan eklemlerine, ağrıyan bel ve dizlerine rağmen, bu zorlu yolda sadece hiçbir zaman koparılmayacak bir neden için gitmişlerdi. Ölü ya da diri kurmuş oldukları SADAKAT BAĞI.

Sağlam dostlukların zamana ve hayata inat devam ettiğinin en güzel örneği değil mi şimdi onlar?

Değmez mi bu hayalin peşinden koşmaya?

Değer elbette.

Bence kalplerindeki sevgi, arkadaşlık duygusu ve dostlukları sonsuzlukta ışıl ışıl parlıyor hala. Satır aralarında görüyor musunuz?

Dostça ve sağlıcakla kalın...