Kendimi zor tutarım ama bir şey demem büyük ihtimalle. Annesine laf sokarım çocuğu uyarması için. :D Direkt olarak çocuğa kızmam. Sonuçta onu eğitmesi gereken annesi ve babası. Eğer çocuk gittiği misafirlikte evi dağıtmaması, kirletmemesi gerektiğini bilmiyorsa öğretmeleri lazım. Bir dahaki gelişlerinde evde yok numarası yapabilirim. :D
Yani direkt çocuğa olmasa da ona o rahatlığı veren annesine tavrımı koyardım açıkçası. Çünkü gerçekten bazı çocuklar annesi babası ne yaparsa yapsın dinlemiyor olabiliyor ama bazı çocuklar da ailesinden aldığı rahatlıkla kendi evindeymiş gibi davranıyor. Eğer ikincisi gibiyse çağırmam muhtemelen bir daha evime.
Evime gelen herkese tahammül ederim. Yapacak bir şey yok dağıtıyor ya da kirletiyorsa o gittikten sonra temizlerim. Ama asla azarlamam ya da uyarmam. Tabi annesinin uyarmasını beklerim ama uyarmıyorsa da yapacak bir şey yok, sonuçta çocuk var karşımda. Tahammül etmek zorundayım.
Çocuk bu yani bilerek yapmiyorya. Eger cok aşırı ileri giden hareketler yaparsa annesine uyarmasi gerektigini soylerim benim cocuga bise demem dogru olmaz. Ama annesi de bi defa uyarip susuyorsa daha da gorusmem yani. Herkes kendi seviyesindekilerle takilabilir
Misafirliğe gittiğimde hiç bir zaman bir yastık alıp fırlatmışlığım yoktu çünkü ailemden böyle gördüm, bunun aksini yapan çocuk geldiğinde odama falan sokmaz kapıyı kilitlerdim. Ailem, karşı aileye ayıp olmasın diye sanki bana laf yapıyormuş gibi davransada içten içe hak verirlerdi ve müdahalede bulunmazlardı. Kuzenimin bu konuyla alakalı çok güzel bir lafı vardır "eğer birey eğitilmemiş bir köpekten farkı yoksa tasmasız gezdirmeyeceksin"