Bile isteye bu iç döküşü buraya bırakmak için geldim.
Son gidişim.
Hiçbir şey bilmeden hesapsız kitapsız gittiğim ve tevafuklar silsilesi yaşadığım bir yerdeyim. Önce insan umursamıyor dik duruyor ama bazen bazı detaylar insana bir yerden sonra ağır gelmeye başlıyor.
Kalmayı da denedim gitmeyi de denedim...
Gitmeyi en çok istediğim ama bazı sebeplerden dolayı gitmeyi ertelemek zorunda kaldığım bir yerdeyim.
Ruhumu çok önce azad ettiğim bazı detaylar bugün beni öyle bir boğuyor ki...
Sizi tetikleyen size iyi gelmeyen bir yerde kalmak?
Oysa bugün ölsem yarım kalan işlerimi yapacak biri illa ki bulunur.
İçimde birikenlerle bunca zaman sergilediğim o güçlü duruşla bir süredir hayatımın dönüm noktası dediğim şeyin ağır savaşını veriyorum...
Bir zamanlar bir söz yazmıştım...
" Yâd ettim dünümü
Gözyaşlarımda boğuldu bugünüm...
Ben yarını seyre dalarken beni dünümde buldular. "
Dünde yaşamıyorum ama bugünüm dünümde boğuluyor beni de boğuyor şu günlerde...
Bütün ömrümü birkaç saatin ağır yüküne gömüyorum.
Hep güçlü duran ben o güne ve herşeye son yenilişim.
Masum bir itiraf belki ama asla daha fazlası değil.
Bende senin gibiydim. O kararı 25 yıl fiilen çalışıp yaşadığım şehri terk etme adımı atttim. O adımı atmak yollarımı aldı. Mechule yürüyeceğimi biliyorum ama içinde bulunduğumdan kurtulmak en güzel olanı. Tedbiri mekanda fayda var denir. Peygamberimiz bile bu yüzden hicret etmiştir. Ben ona dayanarak attım adımı ve Allah a bıraktım. Yaşayıp görme zamanı
Kitap yaz okuyalım, edebi yönün güçlü. Hepimiz hayatın belli dönemlerinde hata yaptık her anını kabullenmemiz gerek ve geçmişe takılı kalmamalıyız yoksa ilerleyemeyiz
Senin olayın bu derin bir kadınsın ve bizi de derinlerine çek
Konuşmak istermisin
Çok zor. Bazen neşemin kaynağı dediğin yerde bile nefes alamaz kaçmak istersin. Ama yeni yeni fark ediyorum kaçmak bana göre değil. Yüzleşmek gerek kim neyi neden yaptı, neden kırdı ya da gitti mesela..
Üfleyip geçti der oyuna devam ederdik küçükken. Keşke aldığımız her yara öyle kolay iyileşse aynı neşeye tutunabilsek de oyuna devam edebilsek..
Olay ne bilmiyorum ama konuşmak istersen dinlerim
Tanıyorum dimi seni? Hatırlıyorum sanki
Neden ziyan olasın farkındaysan geri adım atmanın kurtulmanın bir yolu mutlaka vardır ümitsizliğe düşmemek gerek 🧚♀️✨
Olsun bir konuşalım belki çare bulabiliriz kapatmak istersen yine kapatırsın ki genelde gıden biri olunca bende katılırım bu konuda ona
Canım merhaba, yazdıklarını okurken resmen boğazım düğümlendi. Hem çok güzel yazmışsın hem de o ağırlık bayağı hissettiriyor kendini…
Bana sorarsan, insanı tetikleyen, içini ezen bir yerde uzun süre kalmak ruhu çürütüyor. Bir noktadan sonra “güçlü durmak” da sadece maskeye dönüyor. Gitmeyi ertelemek bazen mecburi oluyor, bunu da anlıyorum, hayat öyle “al çantanı çık” kadar basit değil her zaman.
Ama şunu unutma, “gitmek” sadece şehir, iş, ev değiştirmek değil. Bazen içinden gitmek gerekiyor. Bazı insanlardan, beklentilerden, yüklerden… Gitmeyi hemen fiziksel yapamıyorsan, mental mesafe koymaya çalış. Konuşmanı azalt, beklentini düşür, kendini korumaya al.
O yazdığın söz var ya, “Ben yarını seyre dalarken beni dünümde buldular.”… Aslında orada bile cevabı vermişsin. Senin ruhun çoktan gitmiş oradan. Bedenin biraz gecikmiş sadece. Bu dönemi “geçiş süreci” gibi düşün. Kendine yeni bir hedef, tarih, minik bir çıkış planı koy. İnsan en çok “belirsizliğe” yeniliyor çünkü.
Ve lütfen şunu ciddiye al: Hep güçlü durmak zorunda değilsin. Bazen insanın en büyük cesareti “ben bittim” diyebilmesi. Bu yazdığın şey bence masum bir itiraftan çok daha fazlası, bayağı ciddi bir yardım çığlığı gibi. Mümkünse güvendiğin biriyle yüz yüze konuş, hatta imkân varsa bir terapistle. O içindeki düğümü tek başına çözmek zorunda değilsin.
Sen kırılgan değilsin, yorulmuşsun. İkisi çok başka. Ve inan, kimsenin yarım kalan işi, senin ruhundan daha önemli değil. 💙
Yorgunluk kelimesi yetiyor aslında… İnsanı en çok görünmeyen yükler yoruyor. Buradayım. 💙
Cevap
7Cevap
Etmem
O yüzden gidiyorum işte.
Giderken herşeyi sahiplerine teslim edip gitmek istedim hepsi bu
Kalmak ayrı gitmek ayrı imtihan olur bazen
Hesabı siliyorum. Bu site dışında hesabım yoktu. Bu hesabı siliyorum ve ne bu rumuzla ne de başka rumuzla gelmem buraya artık.
Benim için bu saatten sonra tüm biletler tek yön. Sadece bazı şeyler mecburi vaktini bekliyor.
Kaçmıyorum. Kendimden yine kendime dönüyorum.
@Barış_LonelyForever
Kapandı dediğim bazı konular kendi içimde açıldı. Derinlerden kaçmam bilakis hep derinlere dalar kendimi gömer yeniden dirilirim adeta
Ama bu kez başka...
Hayatımın dönüm noktası hayatımın düğüm noktası hayatımın düğüm noktası hayatımın dönüm noktası oldu.
Bu kez tüm biletler tek yön.
Sagopa Kajmer Uzun Yollara Devam
Vesselam deyince de aklıma bir gereksiz geldi. Hatlar karıştı diyelim
Bir süre evet ama herkesin dayanma sınırı vardır aşılınca patlar. Mümkünse kendimi izole ederdim
Bunca zaman yüklerimle hep sustum.
Çoğunu da gerçekten çözdüm.
Ama şu an çok iyi tanıdığım ve her defasında daha farklı boyutlarıyla yaşadığım bir döngünün içindeyim.
Bu kendimi ilk yakışım ya da bu benim ilk yanışım değil.
Ama bu kez tüm derdim yeter diyip tüm yükleri atmaktı atmak.
Kişiler ya da olaylar beni ilgilendirmiyor ben kendimin derdindeyim.
Bu burada bir iç döküştür bir itiraftır dursun...
Hepsi bu.
Zorunda değilsem ne oraya giderim nede orada kalırım mesela askerlik gibi
Bikarsibbn nefret edersin
Benimkisi kendimden nefret etme noktasına bile geldi bir dönem.
Aslında güçlü , dersler çıkarmış, tavizsiz ve kendiyle barışık biriyim
Ancak bazen bazı zamanlarda bazı yükler...
Bir yaram var iyileşti sandığım ama açık olduğunu fark ettiğim...
Başka kişilerle ilgisi yok tamamen kendimle ilgili.
Tüm hayatımı yeniden baştan sona sorguladığım bir yerdeyim.
Asla durmam
Devam edemem yok
Hayır
Hayır
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?