Her an acı çekiyormuş gibi hissediyorum?

Sanırım bu durum yazdan beri böyle. Yazın genelde yaz depresyonu denilecek bir şey yaşıyorum, o yüzden genelde hep bir an önce kış gelsin diye beklerim. ancak bu sefer kış geldiğinde bile durum değişmedi, aksine daha da katlanıyor sanki. mutsuzluk, can sıkıntısı gibi değil. hiçbir şey zaten keyif vermiyordu ama sanki şimdi yaptığım hiçbir şeyi yapmıyorum gibi. bir şeyler yiyorum ama aslında yemiyorum, bir şeyler okuyorum ama okumuyorum. o an o eylemi gerçekleştirmiyorum sanki. yediğim şey en çok sevdiğim şey bile olsa amacım sadece yemiş olmak oluyo, izlediğim şeyi o an kendime katlanmamak için izlemeye uğraşıyorum, okuduğum kitabın kitap olduğunun hep farkında oluyorum kafamı veremiyorum. her şey berbat olmuş ben altında kalıp ezilmişim gibi hissediyorum, her şey artık yapmak istemeyeceğim kadar anlamsız geliyo ve daha da berbat olacakmış, hayatım mahvolacakmış, her şeyi mahvetmişim, yaşlanmışım ve geride kalmışım gibi hissediyorum. git gide de çirkinleşiyormuş gibi hissediyorum.