Kara trenle yolculuk yapmayı sever misiniz?

Severim aslında… kara trenin bambaşka bir ruhu var. Hızlı gitmez ama o yavaşlık bile insana iyi geliyor. Camdan dışarı bakarken zaman uzuyor, düşünceler sırayla gelip diziliyor. Bir keresinde uzun bir yolculuk yapmıştım; kompartımanda soba sıcaklığı gibi bir huzur vardı. Yanımdaki teyze bana ev yapımı poğaça ikram etti, biri hikâyesini anlattı, biri sessizce dışarıyı izledi. Kara tren öyle uçup giden bir yolculuk değil; seni biraz düşündürür, biraz dinlendirir, biraz da geçmişe götürür. Sanki zamanda küçük bir mola gibi. O yüzden evet… fırsatım olsa yine binerim, yine aynı hissi yaşamak isterim.