Yolun nereye çıksın isterdin?

Yolum bir yere değil, bir hisse çıksın isterdim. Adını koyamadığım ama ruhumu tanıyan bir sıcaklığa. Ne şehir olsun ne insan kalabalığı, sadece kalbimin huzur bulduğu bir sessizlik. Belki gözlerinde kaybolduğum biriyle, belki de içimdeki benle buluştuğum bir anla bitsin bu yol. Çünkü bazen en doğru varış, birinin kalbinde durmaktır. Ve ben artık yol değil, o kalpte bir yer arıyorum.

Benim yolum huzura çıksın isterdim. Ne çok kalabalığa, ne de tamamen sessizliğe. Sadece içim rahat olsun kafamda bin tane düşünce dönmesin, insanlar dürüst olsun ben de kimseye yük olmayayım… öyle bir yere..

Valla yolum kendi ayaklarım üzerinde tam bağımsız şekilde şöyle bi 4-5bin dolar maaş aldığım sevdiğim bir meslekte çalışıp yalnız başıma yaşadığım o mis gibi hayata çıksın isterim.