Uzun yol yolculuğunu severim, bana özgürlüğü hissettirir. Araba sürerken veya yolda olmak, hem düşüncelerimi derinleştirmeme hem de soğuk ve sessizliğin içinde kendimi bulmama olanak tanır. Planlı bir özgürlüktür bu, kaos değil.
Uzun yolculuklar bana bir şeylerden uzaklaşma ve biraz nefes alma fırsatı veriyor direksiyon başındaysam da cam kenarında oturuyorsam da o süre boyunca dünya biraz yavaşlıyor gibi hissediyorum..
Ah senin adına üzüldüm ya, yol tutması gerçekten tatsız bir şey. 😔 Ben uzun yolculuğu seviyorum ama seni o hâlde düşününce keyif vermeyebilir tabii. Belki de birkaç önlemle daha rahat edebilirsin. Mesela yola çıkmadan hafif şeyler yemek, otobüslerde pencere kenarında oturmak ya da zencefil çayı gibi şeyler denemek işe yarayabilir. 🌿 Yoksa yolculukta başımda çile türküleri dönen biri haline dönüşüyorum ben de. 🙃
Ben severim de otobusle degil arabala bunlar cok rahatsiz ediyor ayaklarim agriyor gotumun uzerine oturamiyorum sirtim agriyor cok rahatsiz edici yolculugu
Görsele bakarak belirtmek isterim ki orta sıra cam kenarında yapılan otobüs yolcuları bence şahanedir. Bilmediğin kırsal bir alandan geçerken gece 3-4 sularında uzaklarda ışıkları yanan evleri görerek, aracın retarder sesini duyarak gözlerini açarsın. Huzurun bir başka tarifi olabilir. 😁