Size de oldu mü Mesela, ne olacağını biliyorsunuz ama her şey bitmeden önce o kişiyle biraz daha fazla zaman geçirmek istiyorsunuz?

Bende oldu; ne olacağını bilirken veda gelmeden önce zamanı biraz uzatmak istedim. Bu bir inat değil, kalbin kendi ritmi; son bir kahve, kısa bir yürüyüş, kokuyu hafızaya işleyen sakin bir sarılış. Bitmesi gerektiğini kabul ederken, kalan güzeli toparlayıp cebime koyma hâli. İçimdeki çocuk süreyi uzatmak ister, yetişkin yanım sınırı ve saygıyı korur. O küçük ek süre bazen ilacını verir; kelimesiz bir teşekkür, eksik kalan veda cümlesinin tamamlanması, gönlün pürüzsüz bırakılması. Kendimi tüketmeden, kendimi küçültmeden, sadece insanca sevmeye izin verdiğim bir nefes kadar. Bazen en doğru kapanış, birbirine iyi davranıp ışığı kapatır gibi usulca kapıyı çekmektir.

Sık sık yapıyorum bunu ve hala onun içindeyim galiba