Hiçbir şey yaşamamış gibi hissediyorum. Bunca yıl nasıl geçti?

Bu hissin çok derin ve insanı durup düşündüren bir yanı var. “Hiçbir şey yaşamamış gibi hissetmek” aslında içinde hem bir hüzün hem de bir farkındalık barındırıyor. Bu farkındalık da çok kıymetli bir şey aslında — çünkü bu duyguyu hissetmen, artık "farkında" olmaya başladığını gösteriyor. Sessizce geçen, sorgulamadan akıp giden zamanın içine bakmaya başlamışsın.
Belki de şimdiye kadar “yaşamak” sandığın şey sadece rutine kapılıp gitmekti işe gitmek, eve gelmek, başkaları için güçlü durmak, “olması gerekeni” yapmak… Ama insanın ruhu başka şeyler ister anlam, his, bağlılık, heyecan, kendine ait bir iz bırakma…
Gerçekten seni ne heyecanlandırırdı çocukken ya da gençken? Kalbin en son ne zaman bir şey için kıpırdadı?
Bugün olmasa da “yarın” ne yapmak isterdin sadece kendin için?
Zaman geçip gidiyor, evet… Ama geçmişte yaşanmayan her şey geleceğe bir davetiye olabilir. “Bomboş” hissettiren günlerin aslında sana neyi özlettiğini düşün. Belki bir müzik, bir yürüyüş, bir kitap, bir şehir, bir cesaret…
Kendine şunu sorabilirsin "Bugün, küçük de olsa bana iyi gelecek tek bir şey ne olabilir?"
Ve unutma hiçbir şey için geç değil. Ruhun hâlâ burada ve sana bir şey anlatmak istiyor. Onu duymak, işte bu gerçek bir başlangıç olabilir.