En unutamadığın tatil anın nedir, kısaca anlatır mısın?

Pişman mıyım hayır 🤣dinime küfürü kabul etmem

Belli ya 😂

Geçti gitti, teşekkürler

Çok iyiymiş. Araştırmayı seven birisin demek ki. Kitap önerir misin desem önerir miydin? Ben de genelde nedense araştırmaya pek yatkın olmayan bir tipim. Adına istersen cehalet diyebilirsin tabii, ama bir şeyler okumayı severim. Bir şeyler öğrenmek eğer benim keşfettiğim bir şey değilse çok fazla kendimi kalıba soktuğum bir durummuş gibi geliyor, üstüme birkaç beden dar gelen şeyi inatla giymeye çalışmak gibi. Daha çok kendi çapımı kendimle sınayarak kendi kendime açmaya çalışıyorum ki, bilgiyle zorla hizalanmaktansa beraber eşit bir konuma gelelim, daha dürüst bir iletişim kuralım diye. Bu yüzden genelde araştıran, öğrenen insanlara kıyasla daha pasif bir konumda kalıyorum. Ne yazık ki zamanım her şeyi öğrenmeye el vermiyor. Biraz satürnün yolundan da gitmek gerek, hep koç inadı tutturmaya gerek yok.

Teşekkür ederim, söylediğin her şeyi dikkate alıp bu kitapları okuyacağımdan emin olabilirsin. Hatta birisine hemen şimdi bile başlayabilirim.

"İnsan neyi duymak istiyorsa, onu duymaya hazır olduğunda okuduğu cümlelerin de anlamı değişiyor." Aslında en çok korktuğum şeylerden birisi de bu, bir şeyler araştırma konusunda kendimi hep hayata boyun eğen birisi gibi görmüşümdür. Bunu, bir şeyleri sahiplenmek üzere haddimi bilip de nankörlük etmemek için öğrendim diyebilirim, sırf bu yüzden kendi bildiklerime kulak asmamam gerektiğiyle sınandım. Anlamı benim için değişsin, ben hazır olayım ya da duymak istediklerimi alayım diye değil, eğer hayatı kendime çekecek kadar kısıtlayacak olursam, tek meselem ortama düşenleri saymaktan ibaret olur. Benim bilgi anlayışım bu şekilde işlemiyor, daha çok bana verilenlerden ziyade benim ne alabileceğimle ilgileniyorum, ne kadarını hak ettiğimle. Bir şeye hazır olmaktan farkı şu, eğer onu sahiplenmeye kalkarsan senin kişiliğin ile gireceği dinamik yerine, bilginin sadece temsiliyeti hâline gelirsin. Yani kendini yok saymana, sırf olması gereken zannettiklerin için küstah bir şekilde hayatı da kendin kadar yok saymana değer mi? Tabii ki lafım sana değil. Yanlış anlaşılma olmasın. Bu cümle ile ne demek istediğini çok iyi anlıyorum, ama tekrardan söylemem gerekirse kendimi bir şeylerin işleyişi için olabilecekleri meşru kılmaktansa, işleyişin kendisini anlamaya çalışan birisi olarak gördüğümden, neden senin bana söylediklerini sadece olması gerekene atfedip de kendimi yok sayayım ki? Neden başka alternatifleri kendi körlüğümüze hiç edelim? Bu yazında değinmek istediğim çok yer var ve çok da güzel yazmışsın, ama şimdilik şarjım bitmek üzere. Bunu göndereyim de şarjım bitmeden silinmesin.

tipler var sen hangisisin

"Kitabı bir yıl önce okuduğunda başka, iki yıl sonra başka duyman da bundan. Zaman her şeyi öğrenmeye yetmiyor, evet. Ama belki her şeyi öğrenmek de gerekmiyor." Güzel bir nokta. Hatta bir söz vardır, insan nereye giderse gitsin götürdüğü tek şey kendisidir diye. Yoksa varacağı tek yer miydi? Tam hatırlayamadım ama özünde benzer anlamlar, sen bir insana dünyaları da versen onun anlayacağı kendi dünyası kadardır. Her şeyi öğrenmeye zamanım yetmiyor belki, ama kendimde öyle boşluklar görüyorum ki, sırf bunu fark edebildiğim için bile öğrenmenin bir şeylere yetmekten ziyade, elinde ne varsa onunla içselleşebilmek olduğunu düşünüyorum. Sorunları, boşlukları, açılımları olması gerektiğine inandığımız hiçbir şeye tercih etmeden, elinde hiçbir şey yokken bile kendinle yüzleşebileceğin kadar asıl olanı görebileceğin. Evet her şeyi öğrenmek isterdim, ama bu sahiplenmekten ziyade çalışmayla, işleyişle, çabayla mümkün. Dinamik olanı, hayatta olanı söndürmeden, hiçbir inceliği kaba bir tabirle kendini göstermeye tercih etmeden. İstek gibi bir sanrı geleceğe atfedilmiş olmasaydı senden geriye ne kalırdı? Anda kendinle olmak demek, geleceği yok saymak demek değil. Sadece, şu hayatta insanlar o kadar bir şeyleri sahiplenmek ve uyumlanmak istiyorlar ki, bunun için neleri göz ardı ettiklerini bile bilmiyorlar. Bu yüzden önemli olan, sonuç değil, isteğin kendisi değil. Onun işleyişi. Bir kelimeyi yaşatan harfler değil insanlar.

Istedigim istediğim jdjdbdj

Ben de yurt dışında bir cafeden tatlı alıcaktım. Direkt İngilizce konuşmaya başladım. Aradan çok geçmeden yaka kartını gördüm Batuhan yazıyordu. Gülerek Türk müsünüz? dedim. Sonra Türkçe konuşmaya devam ettik. Yurt dışında yabancılar arasında bir Türk çalışana denk gelince mutlu olmuştum.

Evet siz yazınca hatırladım zaten. orada yediğim cheesecake çok lezzetliydi hala aklımda tadı

Ama internetten tanıştığın insana güvenmek de çok zor. İnternette mesajlaşsan bile yüz yüze konuşmak yüzüne ses tonuna odaklanarak onu tanımak çok daha farklı