Öğrenim Kredisi ile Başlayıp 7 Kıta 69 Ülkeye Ayak Basan En Genç Türk, 'Dijital Göçebe' Barkın Özdemir KizlarSoruyor'da!

Bol virüs gündemli bir dönemden biraz daha normalleşmeye doğru emin adımlarla yürüdüğümüz, yürümek ne kelime, adeta koştuğumuz, umut ve heyecan dolu bu günlerde kendi adıma normalleşmenin ilk adımlarını atayım diyerek bomba gibi bir söyleşi ile bu normalleşme sürecine güzel bir katkı sunmak istedim. Söylenecek söz, anlatacak özel bir hikaye var. Zira bugün KizlarSoruyor'da çok enerjik, sıra dışı bir genç adam var. O kendine 'Dijital göçebe' diyor. Ben ise 'Bir çılgın'.

Barkın Özdemir

1995 yılında Erzurum'da doğmuş Barkın. Babasının görevi nedeniyle küçük yaşlarda taşınmak zorunda kalmışlar. Küçüklüğünden beri yeni yerler görmek, gezmek gibi bir tutkusu olmuş. Zaten adının anlamı da bunun kanıtı gibi. Barkın, 'Gezgin' demekmiş kelime anlamı olarak. Bir evin tek çocuğu olarak el bebek gül bebek büyütülüp konforlu bir yaşam sürmek, elinde kumandası tv kanalları arasında gezinip, ardından internette şöyle bir sörf yaptıktan sonra, annesinin yemeklerini yeyip dersine çalışmaya odasına giden biri olmak varken o, zor olanı seçerek hayallerinin peşinden koşmak istemiş.

Üniversitede okurken devletin verdiği KYK öğrenim kredisini biriktirerek başladığı bu heyecanlı serüvende çok şey öğrenmiş. Belki çok daha ileri yaşlarda edineceği tecrübeyi kazanmış. Geçen sene Özyeğin Üniversitesi İşletme bölümünden mezun olan ve şu anda bir kurumsal firmada dijital stratejistligi yapan Barkın Özdemir'in harika hikayenin geri kalanını kendisinden dinleyelim.

● Selam Barkın. Öncelikle Kızlarsoruyor’a hoş geldin demek istiyorum. Seni yaklaşık bir buçuk yıldır hayranlıkla ve birazda hafif kıskanarak takip ediyorum. Kıskanarak diyorum. Çünkü sen bir çok gencin hayal edip, belki şartlar gereği, belki tembellikten yapamadığı bir hayali gerçekleştiriyorsun. Sadece kendinin değil, milyonlarca gencin hayalini gerçekleştiriyorsun aslında. 7 kıtayı da gezen en genç Türk’sün. Seni kutluyorum. İlk olarak KYK Bursunu biriktirerek İtalya seyahatiyle başladı bildiğim kadarıyla. Hikâyenin başlangıcını anlatır mısın?

Merhaba. Hoş buldum Funda. Aslında ilk adım üniversiteye girmemle birlikte artık seyahat hayallerimi gerçekleştirmeye odaklanmam ile başladı. İki önemli nokta vardı. Birincisi KYK larımı biriktirmem ve dünyanın bin bir yerinde insanların evinde kalabileceğiniz couchsurfing platformu ile tanışmamdı.8 ay boyunca KYK’dan biriktirdiğim para ile 1 aylık Avrupa turu olan interrail yaptım ve burada her destinasyonda insanların kanepelerinde kalarak, bütçemi korudum. Sonrasında ise isin ipi kopup, hatta okula bir sene ara verip 7 aylık Güney Amerika turlarına kadar ilerlerdi...

Avustralya’da ormanda yürürken 4 metrelik pitonla karşılaştım. Ekvador’da hiç tanımadığım bir kızı kurtarmak için hayatımda ilk kez kavgaya daldım. Antarktika’da dünyanın en büyük ikinci penguen kolonisine, 250 bin penguen içine dalıp mutluluktan hüngür hüngür ağladım.

● Antarktika’ya gelene kadar, yani ‘Kitlesel fonlama’ olayına kadar gezdiğin ülkelerden ne kaldı sana desem? Güney Afrika’da ormanda kaybolman, Peru’da çok hastalanıp duygusal anlar yaşama, vs. Bunları ve buna benzer anılarını ve yaşadıklarını sorsam? Neler yaşadın. Neler gördün?

Güney Afrika’dayken, kaya atlayışı yaparken yüzlerce yunus sürüsü ile yüzme şansımız oldu.Avustralya’da ormanda yürürken 4 metrelik pitonla karşılaştım, Budapeşte' de bankta uyuduğum olduğu oldu, Peru’da şamanlarla ayine katılma şansım oldu, Ekvador’da hiç tanımadığım bir kızı kurtarmak için hayatımda ilk kez kavgaya daldım, Antarktika’da dünyanın en büyük ikinci penguen kolonisine, 250 bin penguen içine dalıp mutluluktan hüngür hüngür ağladım..

...bu liste uzar gider.

Hayatımla ilgili aldığım önemli kararları hep seyahatlerim sırasında aldığımı fark ettim. Duyguları yoğun yaşayan biriymişim meğersem ve tahmin ettiğimden daha cesurmuşum.

Hayatımla ilgili aldığım önemli kararları hep seyahatlerim sırasında aldığımı fark ettim. Doğaya karşı ilgimi fark ettim. Özellikle 1.5 sene evden ayrılıp, kendimi yollara verdikten sonra adapte olma özelliğimin ne kadar kuvvetli olduğunu hayal edemezsiniz.

Duyguları yoğun yaşayan biriymişim meğersem ve tahmin ettiğimden daha cesurmuşum. Halen bazı yerlere hangi cesaretle gittiğime inanamıyorum.

Bir de bir hayali gerçekleştirdikten sonra bir üst seviyeyi hedefletiriyor sana, buna kısmi bağımlılık bile diyebiliriz. 6 kıtayı ziyaret ettikten sonra seyahatlerimden aldığım cesaretle Antarktika’yi hedefledim ve başardım. Kisacası seyahat insana hayallerini nasıl gerçekleştirebileceğini ve her zaman ileriye bakmayı öğretiyor! Neyi, nasıl daha iyi yapacağını da.

Olayların bu noktaya geleceğini asla tahmin etmemiştim.

● 7 kıtayı seyahat gerçekten bu yaşta özellikle çok ulaşılmaz geliyor. Aynı zamanda çok fantastik. Çünkü her şeyden önce maddi durum bunu imkansız kılabiliyor. Oysa sen bu anlamda da çok her şeyi çok iyi düşünüp finanse etmiş birisin. 6 kıtayı dolaşıp hedefin olan 7 kıtayı gezen en genç Türk olma yolunda son ve en zorlu yer olan Antarktika’yı sormak istiyorum şimdide. Burada uyguladığın yöntem çok akıllıca. Çünkü tüm dünyada uygulanan ve hayallerine insanları ortak edip katkı sağlamalarını gerçekleşetirdiğin ‘Kitlesel fonlama’ olayı devreye giriyor. Nereden aklına geldi? ‘Kitlesel fonlama platformu’ nedir? Kısaca Antarktika seyahati için uyguladın bu yöntemi ve o sırada yaşadıkların neler?

Şu an bunu yapar mısın deseniz, tam bir çılgınlık deyip pas geçerdim. İnsan seyahat sırasında daha bir hayalperest daha bir cesaretli oluyor. Güney Amerika turumun son durağı Brezilya’ da durdum ve arkama baktım. O ilk Avrupa turundan sonra Afrika, oradan Asya derken 6 kıtayı bitirdiğime halen inanamıyordum. Olayların bu noktaya geleceğini asla tahmin etmemiştim ve bir tık ilerisi neden olmasın dedim.

Günde 10 dolar harcıyordum, Antarktika özel bir destinasyon olduğundan en uygun turlar da 10 bin dolarlardan başlıyordu. Zaten gezerken zorlanırken böyle bir şeye hiç bütçem yoktu benim de aklıma kitlesel fonlama geldi. Yurt dışında aslında çok popüler ben de neden denemeyeyim dedim. Kitlesel fonlama sadece bireysel bir şey değil, topluma etkisi de var. Öncelikle insanların size bağışlamasının bir anlamı olmalı ve her bir bağışta, karşılığında bir şey vermek zorundasınız.

Ben Antarktika projesini üç sebebe bağlamıştım.

1-) 22 yaşında sıradan bir üniversite öğrencisinin kendi fırsatlarını yaratıp dünyayı gezebildiğini ve bunu isteyen, hayal eden herkesin yapabileceğini en uç örnek ile göstermek, ilham olmak.

2-) Dünyada zaten hep gündemde olan, ama ülkemizde çok dikkat çekmeyen küresel ısınma konusunda farkındalık yaratmak.

3-) Seyahatlerim boyunca 6 kıtayı gezme şansı buldum. Sırada bir tek Antarktika kıtası kaldı. Eğer bu kıtaya da ayak basarsam bütün kıtalara ayak basmış en genç Türk ünvanını kazanacak olmam.

Ve 20 liradan 5000 liraya kadar bağış segmentlerine ayırmıştım. 20 liraya dijital teşekkür kartı, 100 lira Antarktika’dan kartvizit, 1000 liraya Antarktika’da adınızı dağlara yazalım tarzında ödüller vermeye karar verdik.

Hiç beklemediğim insanlardan çok güzel tepkiler aldım, hatta bu sürecte başımdan beni çok etkileyen bir olay geçti. Kitlesel fonlama sürecindeyken bilmediğim bir telefon numarası aradı. Tanımadığım kızgın bir ses bana evladım, sen Barkin Özdemir misin dedi. Çekingen bir ses ile evet dedim ve hızlıca konuya girdi. Ben şuranın CEO’suyum. Hayatta makam, para her şeye sahibim. Ama evladım şu dünyada kıskandığım tek bir kişi var o da sensin, helal olsun benim en çok yapmak isteyip yapamadığım hayalimi bu yaşta gerçeklestiyorsun dedi ve kampanyama ciddi destek oldu.

Kitlesel fonlama sadece bir bağış kampanyası değil, size çok farklı tecrübeler katacak bir öğretici serüven.

Bazen 'nasıldı güzel bir yer miydi' diye soruyorlar. 'Güzeldi' diye cevap veremiyorum. Çünkü Antarktika çok farklı, çok fantastik bir yer. Sanki dünyada değilsiniz. Mars’a yolculuk yapmışsınız gibi.

● Antarktika nasıl bir yer Barkın. Çok merak eden pek çok üyemiz vardır eminim. Gerçekten tahmin ettiğimiz kadar özel ve fantastik mi? Neler yaşadın orada?

Bazen 'nasıldı, güzel bir yer miydi' diye soruyorlar. 'Güzeldi' diye cevap veremiyorum. Çünkü çok farklı, çok fantastik bir yer. Sanki dünyada değilsiniz Mars’a yolculuk yapmışsınız gibi.

NASA bile astronotları uzaya göndermeden önce koşullara alışması için Antarktika’ya gönderiyormuş.

Antarktika benim için sadece fiziksel değil psikolojik de bir yerdi. Bir yerden bir yere gitmek saatler değil 3 gün sürüyor, internet telefon yok, 21 saat güneş ve 100 kişi ile birlikte sınırlı bir alandasınız. Her gün balina, penguen, albatros kuşları gibi onlarca canlı görüyorsunuz. İnanılmazdı sanki, belgesellerin içindeydim gibi, tabii bir de yol boyunca devasa dalgalar, o kadar etkili ki mideniz için haplar hiçbir işe yaramıyor, damarlarınız üstüne yapıştırdığımız o özel bantlar ancak etkili oluyor. İlk günlerde penguen görünce şaşırıp bir ton fotoğraf çekiyorduk 2 haftanın sonunda o kadar fazla penguen gördükte artık ilgimizi çekmiyordu, hayatımda penguen görmeye alışacağımı hiç tahmin etmezdim.

● Sen kendini tam olarak ne olarak görüyorsun? Kendini nasıl tanımlarsın?

Macerapest bir içerik üreticisi ve dijital göçebe diyebilirim. 21. yüzyılda yaşıyoruz, pek çok farklı başlık altında birleşebiliyoruz. Dijital göçebe dememin asıl sebebi, her an her yerde olabilmem, dijital pazarlama stratejistliği yapıyorum. Bilgisayarımın ve internetimin olduğu her yer çalışmamı sağlıyor.

● 7 kıtayı dolaşan en genç Türk olmak özel bir duygu olsa gerek. Aynı zamanda benzer rotada gidecek gençlere fikir verme konusunda da sorumluluk yüklüyor. İşte bu sorumluluklardan birini Doritos sana yükledi bir anlamda. Senin Antartika’ya gitmene sebep olan ‘Kitlesel fonlama’ ya gençlerin hayallerini alarak, cesaretle başvurmaları adına #bicesaret projesinin yüzü yaptı seni. Doritosun bu projesiyle beraber gençler birde Kızlarsoruyor’dan seslenmeni istesem. Senin gibi hayalleri olan ve finans sorunu yaşayan biri ne yapmalı. Yol göstermek adına neler söylemek istersin?

Doritos’un boyle bir proje ile gelmesi ve bu kampanyada beni yüzleri yapması gercekten çok gurur duyduğum bir tecrübe oldu. Benim Antarktika kampanyamdaki ilk cümle “22 yaşında sıradan bir üniversite öğrencisinin kendi fırsatlarını yaratıp dünyayı gezebildiğini göstermek ve bunu isteyen, hayal eden herkesin yapabileceğini en uç örnek ile göstermek.” di ve bu motto ile halen çok daha fazla gence ulaşmayı amaçlıyoruz.

● Her insanın ama özellikle genç bir insanın duygusal bir boşluğu da olur her zaman. Sen hayallerinin peşinden gittin ve çok güzel başardın ama bunları paylaşacak kalbinde biri var mıydı? Halen var mı?

Tek seyahat ediyorum ve bunun önemli olduğunu düşünüyorum. Tek başına seyahatte konfor alanınızdan çıkıp, kendinizle yüzleşmeniz çok önemli.Tek başına kaldığınız zaman, gerçekten sorumluluk alıyorsunuz ve hayatta aradığınız o soruların cevabını bulabiliyorsunuz. Ayrıca tek gittiğinizde doğal olarak insan yeni insanlarla tanışmak istiyor ve çevrenizde insanları inceleyip, tanışmaya başlıyorsunuz. Ordan sonrası zaten şahane, gecenin sonunda tanımadığınız insanlarla dans ediyorsunuz, eğleniyorsunuz.

Ama sunu da söylemeliyim ki Brezilya’ya ilk gittiğim de normalde 10 gun kalacaktım ama Brezilya'lı kız arkadaşım oldu ve onun için 2 aya yakın kaldım.

● Herhangi bir ülkede ve en çok kötü hissettiğinde ‘Yaa keşke şu an evde koltukta uzanıyor olsam, annemin yaptığı poğaçaları yerken internette gezinseydim. Ne işim var benim burada...’ gibi gayet insani duygular yaşadın mı?

İstanbul’da şikayet edemeyeceğim bir hayatım vardı ama seyahat ederken gün geldi akşam fırına gidip bayat ekmek sorduğum da oldu. Ay sonları bozuk paraları tek tek sayıyordum, o savurduğumuz çeyreklikler hayat kurtarabiliyor. Özellikle 7 aylık Güney Amerika turumda yokluk çekmedim desem yalan olur.

Gecenin ortasında yatakta kendi kendime ağlayıp, 'Türkiye'de olup sıcacık yatağında yatacağına neden buradasın' diye kendime sormuştum. O gün bir yaşıma daha girdim.

Günlük çok çok az bir bütçe ile geçinip, yetimhanede veya okullarda gonullu İngilizce ogretmenligi yapıyordum, bu sayede bana kalacak yer ve yemek yapabileceğim bir mutfak veriyorlardı. Hatta yolda tifo kapip 3 günlüğüne hastaneye yatmışlığım bile var.

Gecenin ortasında yatakta kendi kendime ağlayıp, 'Türkiye'de olup sıcacık yatağında yatacağına neden buradasın' diye kendime sormuştum. O gün bir yaşıma daha girdim. Paranın gerçek değerini, hayatta ne kadar şanslı olduğumuzu, küçük şeylerden nasıl büyük mutluluk kazanılabileceğini öğrendim.

● 7 kıta 69 ülke gezdin. En sevdiğin ve en zorlandığın hangi ülkelerdi.

1-) Cape town, Gney Afrika. Dünyanin en güzel gün batımlarını yakalayabileceğiniz, her gün farklı dağlara tırmanabileceğiniz inanılmaz bir yer.

2-) Sehir degil ama 2 aylik Brezilya tecrubemem de o gercek saf mutlulugu bana pek cok kez tecrube etme firsati sundu. Dunyanin en neseli milleti.

3- ) Tokyo, Japonya. Sadece 3 gun geçirsem de sanki dünyada değil Mars gibi farklı bir gezegeni ziyaret etmiş gibi oldum. Sanki Disneyland’i ziyaret eden çocuklar gibi, 3 gun boyunca ağzım açık gezdim, günde 30 km yürüdüm.

En zorlandigim ulke ise, ayni zaman da benim icin dünyanın en guzel yerlerinden biri olan Peru diyebilirim. Özellikle Peru’yu mutlaka görmek istiyordum ve daha uzun kalabilmek ve orayı iyi anlamak için 2 ay boyunca yetimhanede görevli çalıştım. İnka imparatorluğunun halen kültürünün devam ettiği, Machu Picchu'nun olduğu kasabada kaldım ve burası kutsal vadi diye geçer.

Ruhani bir yer ve rakım da yüksek olduğunda fark etmediğiniz acılarınızı ortaya çıkarıyor. Ciddi baş ağrıları, olmayan diş ağrıları vs. ciddi azıyor ve sizi zorluyor. Üstüne bırakın İngilizcesi, İspanyolca bile bilmeyen 'taa quechua' diye eski Inkalıların konuştuğu dili konuşan insanlarla iletişim kurmaya çalışıyordum. Benim başıma gelmedi ama bazı şamanların turistlere büyü yaptığı gibi haberler de vardı, yolda başım eğik, kimseyle bakışmamaya çalışarak uzun uzun yürüdüğümüz zamanlar oldu.

7 Kıta ya da ayak basan en genç Türk ünvanına sahip kendi deyimiyle 'Dijital göçebe' barkın Özdemir'in anlattıkalrı beni çok etkiledi. Birazda cesaret verdi. Kendi adıma 'Bir gün mutlaka..' diyerek bitirdiğim söyleşinin sonunda kendisine çok teşekkür ediyorum. :)

Barkın Özdemir

Yolculuk, önce seni sözsüz bırakır, sonra da iyi bir hikaye anlatıcısına dönüştürür.. Ibn Battuta

Sevgiyle..

#funda #seyyaholmak #barkınözdemir