Gece ıssız bir sokakta yalnız yürümek zorunda kaldınız, aklınızdan neler geçer?

Ben başka bir kızla beraber oldum ve erken boşaldım. Çok müzdaribim, prezervatif kullanmam lazım dedi ve işi bitirdi. Hızla giyindik. Şaplak yemiş gibiydim, suratıma yani. Hızla sordum şu başka kız olayını. Benden seksi miydi? 34 numara bayan terliklerinin sahibi o muydu? Benim ayaklar 40 numaraydı, haliyle benim için alınmamıştı o terlikler. En önemlisi onu orgazm edebilmiş miydi? Evet, yukarıdakilerin hiçbirini sormamıştım ama bu bilgi önemliydi. Bizzat soruyu sordum hemen. "mmm.. bir düşüneyim, hayır." dedi. Bu soru onu incitmiş olacak ki daha bir sinirle devam etti neden tek eşli olmak istemediğine. Asla vahşileşmeyecektim. İnsanlığımdan ödün vermeyecektim. Reddettiğim teklifini birden reddetmemem gerektiğini anladım. Çantamı aldım. "O çanta nesi?" dedi. "Sorun yok, " dedim "Kucağımda durabilir." Bir süre daha zırvalarını dinledikten sonra "Benim treni yakalamam gerek," dedim " Gidiyor musun?" Bir şey söylemeden kapıya yöneldim. Arkamdan "Beklee, seni bırakayııımm..." diye donuyla koşuştururken çaatt kapıyı çarptım ve apartmandan çıktıktan sonra koşmaya başladım. Alabildiğine koşuyordum. Bu iş bitmişti. Unutacaktım onu. Küçücük bir ağaçlık alanda, belki bir orman kalıntısı bilemiyorum, sokak lambalarının esamesi yoktu. Tam arkamdan gelen bir aracın ışığında gölgemi gördüm, kenara çekilmem gerekiyordu arkama baktım. Aynı ışıkta bana doğru yürüyen bir insan silüeti gördüm. Yürüyüşüyle arkadaşıma çok benziyordu. Özür dilemek ya da en azından istasyona kadar beni bırakmak için geri geldiğini düşündüm. Biraz yaklaştığında gelen o değildi. Orta yaşın üzerinde bir adamdı gelen. Bunu gördüğümde alabildiğine koşmam gerektiğini hatırladım. Treni yakalamam gerekiyordu. Yeterince koştuğumda artık yürüsem de olur diye düşündüm. Arkamı bir döndüm ve onu gördüm. Orta yaşlı adamı. Neden bu kadar yakınımdaydı? Neyse canım, yürüyordu. Yürüyemez miydi? O da insandı sonuçta ve yürüyordu işte. Yalnız her an irkilip arkamı dönmeme sebep olan bir şey vardı onda ve süratle irkilerek başımı çeviriyordum. O sırada korkunç bir görü gördüm ve iyisi mi ben bu adamdan biraz uzaklaşayım ve öne geçmesine izin vereyim nasıl olsa yol geniş, dedim. Adam beni geçtikten sonra arkasından yolun karşısına geçmek istememle adamın el bileğimi kavraması bir oldu. "Nereye gidiyorsun, ha, nereye gidiyorsun?" "Bırak beni," dedim. "Nereye gidiyorsun, nereye, nereye?" "DOKUNMA BANA, DOKUNMA BANA, DOKUNMA BANA" diye yüksek sesle bağırdım. Sesimin yüksekliğinden mi, öfkemden mi, 200 metre ötede bir güvenlik kulübesi olmasından mı kaynaklandı bilmiyorum ama korkup gitmeye başladı. Güvenlik kulübesine koşup onu şikayet ettim. Hızla uzaklaştığından küçülmüş olan silüetini işaret ettim. Görevlinin yapacağı bir şey yoktu artık. Uyku sersemiydi zaten. Kolumda hala elinin dokunduğu yerin hissi vardı. İğrence yakın bir deneyim.

Ben çok yürüdüm öyle sokaklarda..Çok şükür korudu meleklerim..Acayipte hoştur keyfi..

Bilakis gündüz vakti vızır araba ve pürtelaş insan kaynayan sokaklardan geçerken daha tehlike altında görüyorum kendimi:)