Ne demek oluyor birine geç kalmak?

Yeni başlangıçlar isteriz hep biten sonların ardından. Acıları gerilerde bırakmak, yürek yangınlarını yok saymak isteriz. Gitmek isteriz acıların güzergahından uzaklara. Rotamız yeni umutlar bulma çabasındadır hep. Oysa nafiledir kendimizden kaçış. Gidemezsin, terk edemezsin. Çünkü içimizdedir asıl terk etmek istediklerimiz ve terk edemediklerimiz. Bir gölge gibi peşimizdedir hep ve bir nefes gibi içimizde. Acıtır. Ağlatır. Yine de içimizden söküp atamayız. Gitmeler ve sonrası ayrılık yangınları, hüzünler ve içimizi delen gözyaşları. Kimse anlamaz, kimse bilmez, bir tebessümün ardında gizli bin yıllık acıları. O acılar ki kemirir iliklerimize kadar, kanserli bir hücre gibi durmadan yayılır içimizde. Hangi şehre gidersen git, hangi kapıyı çalarsan çal kaçamazsın mazinin gölgesinden. Ve sen, o gölgenin altında ezildikçe ezilirsin. Aşk beslersin durmadan ve kin büyütürsün bırakıp gidene. Duygular birbirine karışır bir intikam hırsı sarar önceleri tüm benliğini. Ama nafiledir çırpınışlar. Elinden hiçbir şey gelmez, çünkü sen giden sevgili kadar katı olmazsın, kıyamazsın seni yapayalnız bırakıp gidene. Sonrasında derin bir boşluk sarar tüm bedenini karamsarlıklar diz boyudur. Kemirir, bitirir beynindeki sorgular. Ve aynalara küsersin önce, sonra hayata. Tersine döner düşler beyazdan karaya. En dibindesindir yalnızlığın. Senden yalnız yoktur bu dünyada. Sanadır bütün sitemler, gitmeler ve yapayalnız kalmalar, hep sanadır. Ve döktüğün gözyaşları da cabası. Anlarsın ilk ak düştüğünde saçına. Anlarsın ne kadar geç kaldın hayata..

yasamının mutluluğunu bulacağı kişiyle tanıstıgında artık baskasının hayatındaysa o kişi geç kalmıştır kendisi. şair galiba burada evli birine sevdalanmış.