Insanın bir yakını ölünce....

vallaha en son annenem öldü sınav zamanımda sölememişler üzülürüm diye , sınavdan sonra arabada annem söledi , bir tek ' ALLAH rahmet eylesin ' dedim , üzülmedim çünkü yeter di yaşadıgı ne bilim artık üzülmüyorum insanlar ölünce bir garip oldum kendimi iş bulmaya hayat kavgasına adadım duygularımdan yoksunlaştım belkide , ne bilim belkide herkes böledir...

Bugün çekirdek ailemden biri ölse üzülürüm gerisine üzülcegimi zannetmiyorum...

Mum filan bilmem ama ozlemi bitmiyor alisiyorsun ama onlar hep aklinda kalbinde bazen dusunuyorsun agliyor ziriyirsun falan filan ama insanoglunun alisamayacagi sey yok

babaannem öleleli 7 yıl öldü ve bir mum bile sönmedi :(

Günaydın :)

gidenin arkasından hatıralarınıda gömemezsin ya belli bir süre seninle yaşar. ama zamanla unutursun, aklına geldiğinde bir burukluk yaşarsın falan filan işte :)

O mumun ne kadar ışık verdiğine bağlı, omum kendisini ışıtmıyorsa başkasına ne faydası olur ki.. Kendisne faydası olursa omum sönmeye yüz tutsada mutlaka ona sahip çıkan sönmesini önleyen birileri vardır.

Ölen yakınlar aradan ne kadar zaman geçerse geçsin unutulmaz ancak onlar olmadan yaşamaya alışırız. Hepsi bundan ibaret.

Bri ölünce arkasından ağlamak bana saçma geliyor. Tamam özleyebilirsin ama sonuçta bu dünyaya gelme sebebimiz ölmek zaten niye bu kadar büyütüp te bu meseleyi bağıra bağıra bayılanlar var anlam veremiyorum

Bu ne böyle amk yunan mitleri gibi.. Posedion'la Helios savaşırken içine ateş düştü ve kırk muma dönüştü, bunlardan biri sönmedi ama o bununla yaşamayı öğrendi ve okyanusun derinliklerine çekildi.

Zaten hep acı çekmek için yaşıyoruz. İstemediğimiz bir hayatı, seçme hakkı verilmeyen bu hayatta üstüne birde başkalarının acısını yüreğimize koyuyoruz. Sıkıntı büyük küfürler de kafi olmuyor.

tahminimce 40 ı çıkmasından esinlenerek kurgulanmış güzel edebi bir yaklasım

o son yanan mumda kişiye duyulan ihtiyaç olsa gerek

Ben cok kişiyi kaybettim bu yuzden hic unutamiyorum anilari hep aklimda eski guzel gunler yok artik ve eski ben de yok neşe ve guzellikler bir sonbahar yapragi gibi sarardi kurudu ve bitti