Aşkın doyum noktası var mı aşk ya da sevgiye insanın kalbi doyar mı?

Örneğin; mutluluk gibi daha basit anlaşılan bir duyguyu ele alalım.Bir adam düşünün; iyi bir işi var, güzel bir aile kurmuş ve çooook mutlu.Onun hayatında üzüntüye yer yok.Mutluluk yaşam tarzı olmuş artık.Mutluluk sıradan bir şey haline gelmiş oluyor.Günlük hayatta yemek yemek kadar doğal bir şey mutluluk.Ama artık mutlu olmayım, üzüleyim demez.Aynı şey aşk için de geçerli.Aşk hayatın parçası haline gelir, sıradan olur.Ama hiç birimiz de aşkı bırakalım demeyiz, yani öyle bir şey olsa en azından ben demem..

Her aşk insanın kalbinde bir iz bırakır...