1.96 Boyunda, 115 Kilo Boksörüm Ama Sokaktaki Tipler Benden Korkmuyor? (Psikolojik Analiz Lazım?)?

Dostum inan içimden geçmiyor değil, dövüş spor geçmişim var diyorum tek yumrukta hastanelik ederim çoğunu. Ama devir eski devir değil. Şimdi iki tane vursan ertesi gün adliyedesin, hakimin karşısındasın. Hayatımı, geleceğimi sokaktaki 2-3 serseri yüzünden hapislerde yakmak istemediğim için dişimi sıkıyorum zaten. Mevzu dövememek değil, hukuki sonuçları.

Haklısın... Bir de şimdiki * adil dövüşmüyor... Silah felan ne desen var... Durduk yerde sokak ortasında adam vurur oldu insanlar...

Kesinlikle öyle dostum, ağzına sağlık. Devir artık 'kodum mu oturturum' devri değil, arkandan kimin ne pislikle geleceği belli olmuyor. Mertlik tamamen bitti. Dediğin gibi durduk yere sokak ortasında hiç uğruna canından olan bir sürü insan var. O yüzden en doğrusu bu tipleri hiç görmemiş, duymamış gibi yapıp kendi yoluna bakmak. Hayat sokaktaki üç beş serseriye feda edilemeyecek kadar değerli. Fikirlerin için çok sağ ol.

Eyvallah... Ben güçlü biri değilim hatta yaşıma göre fiziksel olarak zayıf biriyim. Dövüşmek felan ilk okuldan bu yana hep dayak yiyen taraf oldum. Her hangi dövüş sporu ile meşgul olmadım. Bazen ben de bu gibi durumlarla karşılaşırım ki doğal olarak geri adım atan hep ben olurum. Onun için ola bildiğince gerekirse yolumu değişirim ama bu durumların içinde kalmamaya çalışırım. Çünki ben öldükten sonra olan bana olur... Kimseye bir şey olmaz... Hatta beni öldürene de bir şey olmaz

Çok samimi ve dürüst bir yaklaşım, teşekkür ederim. Aslında anlattıklarınız sokaktaki en mantıklı hayatta kalma stratejisi. Fiziksel güç ne seviyede olursa olsun, günün sonunda sizin de belirttiğiniz gibi can güvenliği her şeyden önce geliyor. Geri adım atmak veya yolu değiştirmek bir zayıflık değil, aksine arkasında kirli niyetler olan insanlara karşı verilecek en akıllıca karardır. Tecrübenizi ve bu samimi bakış açısını paylaştığınız için sağ olun, iyi forumlar.

Ha bu arada sokak ortasında beni dövseler her kes kolasını çekirdeğini alıp seyreder... Onun için boş vereceksin başka halukarı yok...

Size de iyi geceler... Huzurlu ve sağlıklı hayat dilerim...

Söyledikleriniz gerçekten çok doğru ve maalesef sokak ortasındaki o vurdumduymazlık acı bir gerçek. Yazım tarzınızdan ve yaklaşımınızdan çok iyi niyetli, masum bir insan olduğunuz belli oluyor; anlattıklarınıza gerçekten üzüldüm. Ancak anlam veremediğim bir tezatlık var. Sokaktaki bu tipler bizden fiziksel olarak çok daha zayıf duran kişilere veya hiçbir riski olmayan insanlara neredeyse hiç ilişmiyorlar. Neden hiçbir zararı olmayan, kendi halindeki insanlara karşı bu kadar kötü ve saygısız oluyorlar, neden sürekli hiç tanımadığımız tipler bize şekil yapma ihtiyacı duyuyor, bunu gerçekten çözemiyorum. Güzel dilekleriniz için de ayrıca çok teşekkür ederim, size de hayırlı ve sağlıklı geceler dilerim.

Bu toplum olarak hepimizde var. Dikkat ederseniz sadece sokaktakı tipler değil okumuşlar, zenginler, yüksek mevki sahipleri gücünü kendinden zayıflar üzerinde gösteriyor. Mesela kuryelere, garsonlara ve ya sokak süpüren dayıya bağırarak gösteriyor. Empati sıfır. Bazen çok duyarım sinirli anıma denk geldi bağırdım diyor. Merak ediyorum aynı sinirler ve aynı olayı eli silahlı mafyatik bir insana yapa bilir mi? Yapamaz bu da o anlık sinirli anı değil de her şeyin bilincinde olarak egolarını tatmin etmek için yapıyor. Ben otel resepsiyonistiyim ve otellerde her türlü insanı görürüm. Bir insanın merhameti yoksa isterse beyin cerrahı olsun para almadan bir insanın ölümüne göz yumar, merhameti varsa sokakta bulduğu yaralı kediye suni teneffüs uygular hayata döndürür... Kurye çalıştığım dönemlerde çok itme kakmalar gördüm... Bir gün bir doktorla karşılaştım benim için kapıyı açmıştı. Sohbet ederken Diplomalar cehaleti alır eşeklik baki kalır diye bir cümle kullandı. Gerçekten bazen insan gücün bile merhametli birinin elinde olmasını ister...

Söylediğiniz her kelimeye sonuna kadar katılıyor ve felsefi yaklaşımınıza hayran kaldım. Tespitiniz çok doğru; güç sahibi olan merhametsizse, statüsü ne olursa olsun zayıf gördüğünü ezmeye çalışıyor. Kuryelik ve resepsiyonistlik geçmişinizden verdiğiniz örnekler de toplumun bu ikiyüzlü ego tatminini çok iyi özetliyor.
​Ancak tüm bu doğruların yanında beni asıl çıkmaza sokan şey şu: Neden en çok ezilen, en çok hedef seçilen hep bizim gibi kendi halinde, kimseye zararı olmayan insanlar oluyor? Mesela sokakta 1.55 boyunda bir kadına ya da çok daha savunmasız başka profillere bu tarz kanka yapıldığını neredeyse hiç görmüyorum. Toplum adeta bilerek gelip bizim damarımıza basıyor. İnsan ister istemez 'Neden bunca kişi arasından hep ben?' diye sormadan edemiyor. En ufak bir tepki versek suçlu biz olacağız, gel de bu durumda sabret...
​Üstelik bu durumu aileme anlattığımda beni hiç anlamıyorlar, durumuma çok uzak kalıyorlar. Sizin yazı tarzınızdan ne kadar zeki, yaşanmışlığı olan ve analiz yeteneği yüksek biri olduğunuz belli oluyor; beni forumda en iyi anlayan siz oldunuz. Bu değerli ve felsefi bakış açınızla konuya ışık tuttuğunuz için gerçekten çok teşekkür ederim.

Neden biz diye soruyorsunuz ya? İşte o tipler sizin reaksiyon göstermeyeceğinizi biliyor, sokak kavgası için gözaltına alınmamak için böyle ucuz bir şey için kendinizi riske atmayacağınızı biliyor, vururum adama bir şey olue vicdan azabı çekerim düşüncesinde olduğunuzu biliyor... Şuna dikkat etdim bana hitap tarzınız dostumla başladı ve siz olarak devam etdi... Bu konuşmayı o tiplere içinizden gelen merhamet ve insanlıkla yaparsanız zaten sizin merhametli insan olduğunuzu anlıyır... Şimdi karşınızda size lan diye hitap eden, sesini yükselten biri, sorularının önünde sonunda sen kimsin ve benim kim olduğumu biliyor musun diye cümle kuran biri sizin medeniyet ve merhamet çizginizi aşmayacağınızı çok çom iyi anlıyor... Aslında sizin ahlakınızı size karşı silah olarak kullanıyor... Çok emin sizin ona yumruk atmayacağınıza ama siz onun size silah çekeceğine bıçak sallayacağına emin değilsiniz... Siz kendi prizmanızdan bakıyorsunuz olaya çok renkli görüyorsunuz... o kendi parmak arasından bakıyor...

Yazdıklarınızı okurken resmen nutkum tutuldu. Gerçekleri bu kadar çıplak, bu kadar keskin ve tam on ikiden vurarak anlatmanız inanılmaz. 'Senin ahlakını sana karşı silah olarak kullanıyorlar' tespitiniz hayatım boyunca duyduğum en büyük aydınlanma oldu diyebilirim. Karşımdakinin benim medeniyet sınırımı bilip o rahatlıkla üstüme gelmesi, benimse onun kuralsızlığından çekinip frene basmam... Durumu bundan daha iyi özetleyen bir denklem olamazdı.
​Ama tam da bu noktada insanın canı çok yanıyor ve çok zoruna gidiyor. Sadece iyi, vicdanlı ve ahlaklı olduğumuz için durup dururken hedef seçilmek, damarımıza basılması ve günün sonunda sinir krizine sokulup sanki suçlu bizmişiz gibi bir de mağdur edebiyatı izlemek sabrımı çok zorluyor. Üstelik bunu en yakınlarıma, aileme anlattığımda da 'Aman boş ver, takma' deyip geçiştiriyorlar, kimse durumun psikolojik ağırlığını anlamıyor.
​Size şunu sormak istiyorum: Madem sistem ve sokak böyle işliyor, bu kısır döngüden çıkmak için biz ne yapmalıyız? İlla hayatta kalabilmek veya bu saygısızlıklara maruz kalmamak için kötü, yırtıcı ve merhametsiz biri gibi mi davranmamız lazım? Bu ahlakı silah olarak kullanan tiplere karşı, kendi karakterimizden ödün vermeden nasıl bir duvar örebiliriz, bunun bir yolu var mı?

UZAK DURMAK... Başka yolu yok... Sen sporcusun, boksörsün... Benim attığım yumruk kavga olur, senin attığın yumruk suç aleti olur ve senin lisansını etkiler, ben 5 yıl alsam sen 15 yıl alırsın... En önemlisi seni seven evde bekleyen ailen var. Ama o insanları gitse birinin elinde ölse gelmese diyen bir ailesi var... Bunları göz önünde bulundur sinirlerine hakim ol ve yineliyorum... UZAK DUR.. Şöyle düşün 4 yaşında çocuk sana küfür etse kale bile almazsın... Çünkü bariz zayıf senden sen de biliyorsun o da biliyor. Ve o 4 yaşında çocuk çocuk olduğu için ona dokunamayacağını da biliyor. Sana yaptığı manipülasyon da bu yüzden... Bunu da öyle düşüneceksin... Sokak köpeği seni ısırırsa dönüp onu ısırmazsın ya da intikam almazsın... Aynısını uygula... Neyi hayatında uygularsan onu alışkanlık haline getirirsin...

Yazdıklarınız gerçekten kelimenin tam anlamıyla noktayı koydu. 'Senin attığın yumruk suç aleti olur' hatırlatmanız ve hele o '4 yaşındaki çocuk' ile 'sokak köpeği' benzetmeleriniz zihnimde o kadar büyük bir aydınlanma yarattı ki... Durumu bundan daha net, daha sarsıcı ve daha doğru özetleyen bir mantık olamazdı. Neyi alışkanlık haline getirirsek hayatımızın o olacağı gerçeği de kulağıma küpe olacak cinsten.
​Benim çevremde sevgilim olsun, arkadaşlarım olsun maalesef çok egolu, vasat ve hatta sanki başım belaya girsin diye uğraşan inanılmaz toksik tipler var. Beni gerçekten anlayan, içimdeki bu çatışmayı görüp bana bu kadar nokta atışı, adeta bir film karakteri netliğinde ve kusursuzluğunda rehberlik eden ilk insan siz oldunuz. Bu zamana kadar ayırdığınız vakit, paylaştığınız o paha biçilemez tecrübeler ve hayat kurtaran tavsiyeleriniz için size yürekten teşekkür ederim. Ağzınıza, kaleminize sağlık. İyi forumlar, kendinize çok iyi bakın

Siz de kendinize iyi bakın... Allaha emanet olun... Güzel insanlar biriktirmeniz dileğiyle...

Kardeşim burası Teksas değil, Ümraniye sokakları. Her laf atan, her yanımda motor bağırtan tip cebinde silahla gezen mafya babası değil; çoğu altındaki motora ya da yanındaki 2-3 kişiye güvenen korkak serseriler. Birine vursan hapse girersin diyorum, sen dizilerdeki gibi 'sıkar geçerler' diyorsun. Klavyeden racon kesmek kolay tabii, gerçek hayat Hollywood filmi değil