Kızlar, Voleybolcular, benim gibi bir maçla ilgili anınızı yazar mısınız?

Merhaba, lisanslı voleybolcuyum. Kulüpte oynuyorum.

Ben kendi takımımla ilgili olanı anlatayım, en eglencelisi buydu: ligde ezeli rakibimiz var. Bunlarla maçlarımız hep rekabet olarak görülür. Karşılıklı gıcığız kızlara. Bu yellozlara deplasmana gittik bir gün. Ama tribünlerinde 3-5 tane çocuk var. bir onlar ara ara tezahürat yapıyor, o kadar. Maç başladı, önce başa baş gidiyor. Ama biz kızlarla aldığımız her sayıdan sonra bağırıyoruz çünkü gıcığız. İlk molaya önde girdik, moladan hemen sonra 4 tane üst üste çat çat blok sayısı aldık, hani zemine çarpınca ses çıkaranlardan, sıfıra bloklar. Bu sefer sevinçlerimiz yüksek desibelli çığlıklara döndü. Ilk seti aldık ikinci sette de devam ediyoruz bloklara, direkt servis sayılarına vs. Ama nasıl eğleniyoruz kızlarla, cok eğlenceliydi. Bize bir şevk geldi, sürekli şarkı söylüyoruz, molalara giderken bağırıyoruz falan, blok sayısı alıyoruz tekli ikili sürekli, hiç bir maçta vurmadığımız kadar sert smaçlar vuruyoruz, hiçbirini çıkaramıyorlar falan. Bu arada ikinci setin ortalarında tribündeki o çocuklar da gitmiş, umudu kesmişler. Karşıdaki kızların yüzü düştü, ağlayacaklar üçüncü set artik salon sadece bizim seslerimizle, çığlıklarımızla inliyor özellikle yine paralele blok sayılarından sonra. Bunların sesleri çıkmıyor.

Maçı favori olmamamıza rağmen umulmadık şekilde deplasmanda 3-0 aldık. Maçtan sonra bir sevinç bir mutluluk... Hayatimin en mutlu anlarından biriydi. Karşıdaki kızları görmeliydiniz. Ağlayacaklardı. Ayy resmen her şey çok iyiydi ya

Soyunma odalarına indik. Bunlarin da soyunma odası hemen karşıda. Nispet olsun diye müziğin sesini bilerek açtık, bilerek yüksek sesle kahkahalar atıyoruz. Voleybol anılarımızda en mutlu günümüzdü. Bir daha da kolay kolay maç vermedik bunlara

Sizin de anılarınızı bekliyorum