Küçükken başınıza gelen utanç durumlar?

3 sene önce arkadaşlarımla bir otele tatile gittik. Otelde çok az kişi olduğundan bazı saatlerde havuzda tek kişi olmuyordu. Özel havuzumuz gibiydi. Havuzda yalnız olduğumuzdan şakalaşıyoruz bağırıyoruz... En sonunda tamamen çıldırıp birbirimizin bikinilerini çözüp suya atıyoduk. 5 gün aynısını yaptık. Son gün ise yine aynen indik havuza. yine boğuşuyoruz. Bir arkadaşım bikini üstümü açtı ben refleks olarak göğüslerimi kapadığımda bikini altımı indirdi. O sırada ayağım kaydı ve havuza düştüm. Sonra arkadaşım bikinimi alıp erkekler tuvaletine atmış. Boş diye düşünmüş. Ama o gün pazar olduğu için. Bir anda insanlar gelmeye başladı. ben daha sudan çıkamamışken 4 aile geldi. Derken sayı arttı. En sonunda baya kalabalıklaştı. Sonra bi çocuğun "anne bu kızın neden mayosu yok" diye bağırmasından sonra tüm utancımı yenerek havuzdan çıktım. Erkekler tuvaletine girdim. içerisi baya kalabalıktı ve neredeyse herkes çıplaktı. Herkesin şaşkın bakışları arasından tuvaletleri gezdim yok. Sordum birkaç kişiye yok dediler. Bu arada herkesinkiler kalkmıştı saklamaya çalışıyorlardı ama bu iş biraz hoşuma gitmişti. en sonunda duşların tepesine asmış alıp giyip çıktım. Hayatımın en utanç verici günüydü

5 yaşındaymışım annem anlattı. Çok sıcak bir yaz günüydü ki annem iç çamaşırlarımı giydirmemiş sadece bir elbise giydirmişti. Heralde sadece otelin restoranında yemek yiyip çıkacağımız için rezil olamam diye düşündü. Annem açık büfeye gitmişken bende yemek yiyordum. Drken üstüme döktüm. Evde alıştırmışlar beni üstüme dökersem kıyafetini annene ver diye. Bende çıkarmışım elbiseyi anneme götürmüşüm. Annem tabağını koyup hemen beni eve çıkarmış. :D