Harbiye Konserini izleyen annesinin elini öpen Murat Boz: "Babam, Beşiktaş'ın maçı olduğu için gelmedi." dedi. Maç için nelerden vazgeçersin?

Bunlar bana o kadar sacma geliyor ki. Hadi oglu o gun bir saldiriya ugradi, komalik oldu. Yaşamla ölüm mucadelesi veriyor. O maca gittim, oglumu son kez goremedim diye kendini yer bitirir. Mac, oyun vs gibi seyler asiri gereksiz ve zaman oldurucu seyler. Zaman akiyor. Hepimizinde belli bir omru var bu dunyada. Olabildigince beraber gecirme taraftariyim.

Annem bu gibi seylere onem vermez. Sayesinde herkes ayri yerlerde yemek yer. Ben odamda, babam oturma odasinda. Kardesimle annem mutfakta. Bizi bu hale, bu ayriciliga kendisi getirdi. Babama seni gormek istemiyorum dedi mutfaga sokmadi. Bana git dedi. Bizde zamanla onun o asik suratini gormemek icin ve kendisi de boylr ima edip istedigi icin kahvalti dahil her yemegimizi ayri yeriz. Bir aile degiliz zaten biz. Otururken de ayri oturuyoruz. Oturup sohbet edilebilirligimiz yok. Bu yuzdendir ki cok deger veririm birlik beraberlige.

Cogu kez odamda yedigim yemekte sunu dusunurum. Anneme de cok kizarim icten ice. 3 gunluk dunya. Bu masa 4 kisilik ama o masada degiliz. Ama o masa bir gun istemesekte 3-2-1 diye sayilara dusecek. Şu an benim o masaya gidip yemek yeme imkanim var ama bir gun olmayacak bu imkan.

Ilerde ne olursa olsun ailemi, cocuklarimi o masaya oturtmayi dusunuyorum. Herkes yemek saatinde o masada olacak. Baska hicbir seyle ugrasmayacak. Hepimiz birbirimizin yuzune baka baka yemek yiyeceğiz. Anne baba dedigin ayristirmaz. Bir arada tutar, tutmasi gerekir. Bu otoriteyi ben saglayamazsam esim saglasin isterim

Dizi, mac, oyun gibi seyleri zaman öldürücü olarak goruyorum. Bu kadar fanatiklikte bana zeka dusuklugu gibi geliyor alinmayin ama.