Bjk niye bu kadar bitik vaziyette?

Beşiktaş, hatalı goller yiyebilir, yenilebilir; oyuncular, gereksiz bir kırmızı kart yiyebilir, penaltı yaptırabilir. her şey olabilir. Beşiktaş taraftarının bu durum ne zaman gözüne batmaz biliyor musunuz? Sahadaki güzel oyunu, tekniği, taktiği, emeği, mücadeleyi, hırsı gördüğünde... Bugün birçok Beşiktaş taraftarı, transfer sezonundan başlayan rezaletler silsilesinin üstünü çizip, yeni bir başlangıç, yeni bir umut görmek istedi sahada ve 40 bin kişiyle tribünleri tıklım tıklım doldurup, takımını desteklemeye gitti. Gel gör ki, saha da oynanan oyun, sanki biz deplasmanda oynuyormuşuz gibi hissettirdi. Kadro rezalet, oyunculardaki takım ruhunu gram hissedemiyoruz, tamam. Bunları zaten haftalardır söylüyoruz. Ama aynı takım, kaos durumundayken, Şenol Güneş gitmişken ve takımın başında doğru düzgün teknik direktör bile yokken gs "deplasmanında" bu kadar kötü oynamamıştı. Rıza hocanın Ankaragücü maçı beraberliğinden sonra "Puan puandır" şeklindeki açıklaması, sürekli sakatlıklardan dert yanması ve bugünkü maçta defansif ağırlıklı oyun ve ilk 11 tercihi, 21 yıllık teknik direktörlük kariyerinde neden sadece 2.5 yıl büyük çalıştırma fırsatı bulduğunun (1.5 yıl Beşiktaş, 1 yıl Trabzonspor) net bir göstergesidir. Rıza Çalımbay, sonsuza kadar bu kulübün efsanesi olarak kalacaktır ama teknik direktörü olmamalıdır. Takımın sıkıntılı durumunu, sakat oyuncuları vs. görüp, yine de gelmek isteyip, "Beşiktaş'ta 50 tane kupa kaldırırım." diye demeçler verdikten sonra, takımın başına geçtiğinde her yenilgiden sonra sürekli sakatlıklardan vs. dert yanması taraftarın aklıyla oynamaktır. Rıza hocanın daha önce çalıştırdığı takımlarda oynattığı futbol ortadayken, bizim takımında şu an ki durumu ortadayken, büyük başarıların gelmeyeceği az çok belliydi fakat, "50 kupa" açıklamasından sonra "Rıza Çalımbay efsanemiz", "Rıza hocanın vardır bir bildiği" diyip, ısrarla Rıza hocayı takımın başında görmek isteyen, taraftarlara karşı bir saygısızlık değil midir; sahadaki hem oyun hem de skor olarak hezimetlere uğradığımız maçların ardından sürekli ama sürekli sakatlıklardan dem vurmak

Bakın arkadaşlar, başarısız olan er ya da geç, her türlü gidiyor. Olan bizim başarısızlık ile geçen senelerimize oluyor. Valerien Ismael'in başarısız olduğunu anlayıp, gitmesi geçen senemize mâl oldu, o gittikten sonra yakaladığımız seri galibiyetler, belki o senenin şampiyonunun biz olabileceğimizi gösterdi. Ahmet Nur Çebi'nin başarısız olduğunu anlayıp, gitmesi hem geçmiş senelerimize hem de şu kadronun kurulması ile belki de gelecek senelerimize mâl oldu. Her gidenin başarısız olduğunu anlamamız, senelerimizin de gitmesine sebep oluyor. Kadro çok kötü ama oyun da bir o kadar kötü. İlk önce oyuncuların kötü performansı ile oynatılan kötü futbol arasındaki ayrımı yapmak gerekiyor. Bizim vakit kaybetmeden, bu dakikadan itibaren; takımı 6 aylığına hizaya sokup, sonra da gereksizleri gönderecek, şu boşa giden seneyi gelecek senenin kadro planlaması için kullanacak, disiplinli ve kaosları yönetebilecek, yıldız bir teknik direktöre ihtiyacımız var. Transfer sezonunda transferlerden sorumlu olarak söylenen kim varsa kalmadı şimdi. Hepsi sadece yeni gelenlerin bahanesi olarak kaldı. Bize artık bahaneler değil, çözümler gerekiyor. Ara transfer döneminde Rıza Çalımbay'a göre bir kadro kurulursa, o gittiğinde belki bu kurulan kadro bir sonraki teknik direktöründe gitme sebebi olabilir. Bu geçiş sürecini daha garanti bir şekilde yürütmemiz gerektiğini düşünüyorum.