Kıymet mi bilmeyiz yoksa kıymetimiz mi bilinmez?

bunu bana mı yazdın acaba farkında olmadan. şu an aynı öyle bi psikolojiyle yani biseylerde biraz gec kalınmıs bi psikolojiyle sorulara bakarken gördümde,iyi oldu yazdığın bunu belki de.. gec kalmasam daha iyi ama hayatımda ilk defa bukadar cesaretsiz kaldım. düsüncesi bile kalbimi sıkıstırıyor.

bi insanın kenedeni hele bide aptal gibi isteyerek,yanlıs tanıtması,yanlıs hissettirmesi gercekten sonradan u dönüsüyle dönülemicek kadar kötü ve zormus. simdi kalkıp söylesem belki olmaz diyorum ozaman cok üzülücem,söylemezsem hep böyle kalbim sıkısık gezicem. karmakarısık bi haldeyim.

Karşımıza geç çıkmış insanları yolun dışına sürerken,

Bir gün geri dönüp onu deliler gibi arayacağımızı hiç hesaba katıyormuyuz?

su söz okadar koydu ki bana şu an,böyle sanki bi sepetin icinde daha da karmasık oldu hersey , ben topladıkca sıkıntım berbat ediyor.

itiraf ediyorum ki ilk defa bukadar korkağım..

duygulandım inan bir kaç kelime ile anlatılacak duygular değil tabi ama naçizane bir şeyler işte.

Yağmur ağlıyor ikimiz için

Hem ağlıyor hem siliyor maziyi

Kaderimdin hayal oldum şimdi

Aşkımız bitti masallar gibi

Kıymetini bilemedim bilemedim bilemedim

Seni nasıl çözemedim, çözemedim, çözemedim

Bu gün resmini indirdim duvardan

Duvar ağladı ben ağladım

Kar çiçekleri gibisin temiz

Sende bulmuştum aşkı ben henüz

Son bir buse ver hatıra kalsın

Sen yokken gönlüm yanımda sansın

Kıymetini bilemedim bilemedim bilemedim

Seni nasıl çözemedim, çözemedim, çözemedim

Bu gün resmini indirdim duvardan

Duvar ağladı ben ağladım

elimden geldiğince sevdiklerimin kıymetini bilmeye çalışıyorum..herkes de aynı ölçüde bunu başarmak zor belki de ama çevremde ya da kurduğum bazı kötü hayallerle olası bir kayıp anında ne duruma düşeceğimi sık sık düşünmek, onların kıymetini henüz yanımdayken bilmeme sebep oluyor..bunu en yakınlarımdan başlayarak yapıyorum..

kıymetimin bilinmediği durumlarla da çok karşılıyorum,elimden geldiğince beklentilerimi minumuma indiriyorum o durumlar için..iki şekilde de üzülmemek ve pişman olmamak adına be şekilde yaşamayı seçiyorum..

kıymet bilmedik,başkasıda bizimkini bilmedi;başkası bizim kıymetimizi bilmeyince,onunda kıymetini ötekiler bilmedi...Bu böyle gider.Sabahattin alininde bir şiiri var:meğer nekadar boş hayallere aldanmışım hakikat diye bir ihtimale tapmışım.Meğer peşinden koştuklarım serapmış...Anladım insanlardan geldiğini kederin...(dvmını istersen int.den okursun)

Anladımki tek dostumuz Allahımız.O,kimsesizler kimsesi.benim tek kimsem O.

Benimde bazen kıymet bilmediğim olur ama genel olarak benim kıymetim bilinmez.Ve gidenler hep yalnız kalır döner.Beklenmeyen bir zamanda telefon çalar,o eski dosttur arayan.Sana ihtiyacım var der.Kıyamazsın yine yardımına koşarsın,derdine derman olursun.Sonra bir bakmışsın ki yine yok.Zaman geçer ve ben yine akıllanmam:)Hep gidenler dönmüştür ama gittiği haliyle değil düştüğü haliyle...

bazıları fazla seçenek arasında yüceldiğini sanır o seçenekler hiç bitmeyecekmiş gibi yaşar o kişilere verdiğimiz kıymet sonrasında bize acı olarak döner evet ama biz acıyı atlattığımızda hakedene değer verebilme yeteneğini kazanırken 'çok alternatifli' kişiler elleri bomboş yüreklerinde bir sızı kaybettklerinin acısını bir ömür boyu çekerler

kiymetim bilinmiyoru fakir edebiyati olarak goruyorum. kimse kusuruma bakmasin. deger gormediginiz yerde isiniz yok.

ha bir de her seyin yerine yenisi koyulur. bu kafana gore kalp kir degil elbette. lakin ucundan azicik deger vererek baslamak lazim her seye. benim olayim odur. yuzde elliyle baslarim. artar azalir.

üniversitede bir arkadasım vardı. en yakınımdı, canımdı. sonra bana bir sey yaptı. ben daha ne oldugunu anlamadan benim tayfa onu oyun dışı etmisti. ufacık bir seydi. bu arkadas dıslanmanın siniriyle yapmadıgını bırakmamıstı. :) keske zamanında kulagından tutup 'gel kız buraya barısacagız' diyebilseydim. pişmanım şimdi.

1. kiymetimiz cok alcak ölcülüyor. 2. Bazen düsünmeden kararlar alabiliyoruz. Sonuc= Degersiz bir Dengesiz haline geliyoruz sanki , Ailemiz olmassa gercekden kendimizi öyle hissedecegiz diye korkuyorum ?

bazen kıymet bilmeyiz,elimizdekini kaybetmeden değerini anlayamayız yeteri kadar öz verili olmayız...

bazen de kıymetimiz bilinmez,kendimizden ödün verdikçe daha çok başkalaşırız uzaklaşırız,hor görülürüz...

Bana değer vermeyene ben hiç vermem.Varlığımda kıymet bilmeyenleri yokluğumla terbiye ederim :)

Var ya bu kendini bir bok sanma havalari ancak kaybedince geciyor, yoksa ya zaten benim yeeaaaggg tarzinda dolanip duryoruz. E uzulen de biz oluyoruz, kaciyor guzelim cocuk. Bulursun bi daha sanki cirkin kiz.

deger neydı kı ya o kadar uzun zaman oldukı deger vermeyı bırakalı sevmek asık olmak bırıne guvenmek bunlar hep yalan herkes cıkar ıcın ugrasıyor toyluk zamnımızda öyle pıstıkkı artık kımse deger kazanmıyor

kıymetimin bilinmesine rağmen kıymet bilen biri değilim tuhaf yani