AİLEMLE HİÇ ANLAŞAMIYORUZ NAPMAM GEREK?

Ben 20 yaşındayım gerçekten çocukluğum berbat bir şekilde geçti hiç aile ilişkimiz olmadı. Zaten hep halamlar amcamlar beraber yaşadık. çocukluğum boyunca hep dayak yedim babamdan en ufak şeylerde bile dayak yiyodum en küçük örneğini verim siz anlayın buz dolabından gofret alıp yediğim için 8 yaşındayken babamdan ve halamdan saatlerce dayak yedim. şu an babamla görüşmüyoruz uzun yıllar oldu annemle yaşıyorum. Bana yaşatılanlar hiç adil değildi tabiki babamdan kurtuluncada hayatım yolunda ilerlemedi. Psikolojik sorunlar yaşıyorum anı sinir krizi nöbetleri geçiriyorum tedavi sürecinde hep sözlüm destek oldu bana. herşeye karşı çok mutsuzum beni güldür bilen tek insan sözlüm. ablamlar evlenip gitti kardeşim baba tarafındaydi görüşmüyorduk çok yalnızdım annemse bı adama tutulup beni saldı ben hasta ateşler içindeyken sürterken birşeyin yok dedi umursamadı ama kocası bir kere öksürünce hemen hastaneye gidelim dedi. Beni hep böyle kendilerine karşı nefretle büyütüler ama ona rağmen susmaya çalıştım bı dönem intahar bile ettim çünkü artık çok bunalmıştım he benim hatalarım olmadı mı oldu ama yine hatalarımı ailem yüzünden yaptım annem beni umursasaydi gece geç saatlere kadar gezemezdim. Ailem bana saygı duyup düzgünce konuşsaydi herşeye bağıran sinirlenen biri olmazdım. yol yine onlara çıkıyor. Asıl konu şu ki ben 16 yaşındayken biriyle tanıştım gerçekten her zaman yanımdaydı ailemden görmediğim herşeyi ondan gördüm şu an dediğim gibi 20 yaşındayım hâla beraberiz oda benden 1 yaş büyük annem ablamlar sürekli baskı halindeler sizden hiç bişey olmaz iki yıla ayrılır siniz gibi şeyler demeye başladılar böyle olunca kafamı karıştırıyolar ama bı beş dakika düşününce her anımda yanımda olduğunu biliyorum tabiki kavgaları mız ayrılıklarımız oldu ama her seferinde 2 gün bile yapamadan geri barıştık onun ailesinde de sorun var ikimizin aileside sürekli bize karşı ama biz birbirmizi çok seviyoruz şu an evlerimizden ayrılıp beraber eve çıkmayı düşünüyoruz sizce ne yapmalıyım?