Karanlikta yürümek çok güzel hele tenha kimsezi bir deniz kenarı falan miss gibi olur. Tabi biraz ürkütücü oluyor ama yinede cok huzur. İnsanin kendı ile başbaşa geçirdiği bütün vakitler değerli,, yürüyüş bambaşka. Kulagındaki ritme uygun adımlar atmak. Bazen sekme hareketi bile yapıyorum. Kesin bazıları görüp delirdiğimi zannedıyor ama sonra bir söz geliyor aklıma. ‘Müziğin sesini duymayanlar dans edenleri deli sanıyorlar’ 💃🥰
Şehir merkezinde kalabalığın arasında gezmeyi severim; ama ikametim kenar mahallede olduğundan dolayı, dönüşte arada bir endişe korku basıyor. Hızlı yürüyüşle eve yetişebiliyorum.
Yok aga yürüyüş falan yapmıyorum deli herkes gel anki SK der gibi bakıyor dik baktı yan baktı muhabbetine birini gırtlaklarım yoksa. rahat rahat onu bile yapamıyorum sen belliki daha medeni bı yerdesin.