Kıskanmıyorum. Çünki bende kendimi spora adamış bir insanım. Lâkin birde şöyle bir durum var: Benim ilgilendiğim başka konu ve işler de olduğu için; Ben daha şanslıyım. Sadece spor yapmak; Diğer konulara vakit ve enerji bulamamak demektir. Bu da büyük bir eksikliktir. Benim kıskandığım 2 şey vardır insanda. Birisi bilgidir. Diğeri ise iyilik ve merhamet. Bunlar dışında kalan şeyleri pek kıskanmam.
Hayir neden kiskanayim ki bende zamaninda onlar kadar spor yaptim.60 km yi tam techizatli ve silahli yurumek techizatli pentatlon kosmak ve denizde yuzmek gibi mesela.
Ben bol vakti olanları kıskanıyorum onun dışında kendim her gün spor yaparım, fit olmaya çalışırım , ve kendimi mutlu hissederim. Yoğun çalışan biri olmasaydım haftanın beş günü yüzmek isterdim , şu an salon sporunu bıraktım ama gergin 45 dakka yürüyorum
Çok aşırı derecede saatlerini harcayanları yapacak işi yok ve boş görüyorum.. şişirilmiş bir vücut için günün büyük bir bölümünü harcamak bende işsizlikten başka birşey değil.. spora karşı değilim bende yapıyorum ama günlük 1-2 saat yetiyor..
Çok kıskanıyorm. Spor yaptığım günleri o kadar çok özlüyorum ki. Karın kaslarım. terleyip spor salonunda sauna' ya girmek Aynada vucudumun hatlarını izlemek mükemmeldi o zamanlar :D
Bu devirde millet sporu sağlık için değil de dışa görünüş ilgi çekmek için yaptığı için zerre gram kıskanmıyorum tam tersine daha itici geliyor maalesef.
Yoo kıskanmıyorum bende o insanlardan biriyim fakat bu hayat öyle düşündüğünüz kadar da havalı değil doğum günümde bile antrenmana gitmek zorunda oldugumu hatırlıyorum :)
En İyi Cevaplar