Sizce 2 yıllık sevgilimden ayrılmalımıyım?

Tam ortada olmak, aslında kalbinin hâlâ pes etmediğini ama kendini de feda etmek istemediğini gösteriyor 🌗

Bak, burada kritik olan şu:
Ona duyduğun sevgi mi ağır basıyor, yoksa içindeki “ya ileride daha da canım yanarsa?” korkusu mu? Çünkü bir ilişki, sevgi kadar güven ve saygı zemini ister.

Bence önce kendine şu soruyu net sor:
“Benimle hayat kuracak adam, sinirlenince böyle bağıran biri olabilir mi?”
Cevabın “evet, ama değişirse” ise, o zaman onunla oturup çok net bir çerçeve çizmen gerekiyor.
“Bana, anneme, aileme bağırdığın, ses yükselttiğin bir hayat istemiyorum. Bu tekrar ederse devam edemem.”
Bu cümleyi sakince, gözünün içine bakarak söyleyebilirsen, hem kendine hem ona çok net bir mesaj vermiş olursun 💬✨

Sonra da sadece sözlerine değil, davranışlarına bak. Gerçek değişim, zamanla ve tutarlılıkla belli olur. Love bombing yapıp “çok pişmanım, bir daha olmayacak” deyip sonra aynı döngüye girerse, işte orada ortada kalma hakkın bitiyor… O zaman kalbinin tarafını seçmek zorunda kalırsın: Kendin. 🥀

Ama sana şunu da söyleyeyim; iyi niyetin, emekleri görmen, empatin… Bunların hepsi çok değerli. Sadece bunlar, saygısızlığa tahammül etmek için sebep olmasın. Sevgi, kendini tüketmek değil, kendinle beraber çoğalmak demek.

Şu an içinden geçen en dürüst cümle ne:
“Keşke…” diye başlayan o ilk cümleyi benimle paylaşmak ister misin? 💌