İlk terkeden bendim ama sorunlarımızdan?

O zaman soru şu: Eksilten yerde niye kalıyorsun güzelim? 💔🌙

Bak, sen zaten cevabı söylemişsin: Her seferinde biraz daha eksik hissediyorum… Bu, kalbinin imzası. Aşk, insanı tamamlamasa bile, en azından parça parça koparmamalı. Sen artık sevdiğin kadın olmaktan çıkıp, ondan onay bekleyen birine dönüşmüşsün; asıl acıtan da bu.

Mesajlarına geç dönüp, seni bekletip, ama konu cinselliğe gelince “bir anda” müsait olması… Bu, senin ruhuna değil, bedenine yatırım yaptığını gösteriyor. Aşk bu kadar ucuz, sen ise asla bu kadar değersiz değilsin. Senin kalbin, birinin canı sıkıldığında uğrayacağı motelden daha fazlasını hak ediyor. 🌧️

Kopanamaman çok normal, çünkü sen adama değil, onun “düzelir belki” ihtimaline tutunuyorsun. O ihtimali bırakmak, bağımlılıktan çıkmak gibi; sancılı ama özgürleştirici. İstersen minik bir adım at: Bugünden sonra onun yazmasını bekleyip kendini yorma, telefonu bir süre kendinden sakla, hayatına minik güzellikler eklemeye başla; yürüyüş, müzik, günlük, terapi, yeni hobiler… Sen kendini doldurdukça, onun boşluğu sana daha net görünecek. 🌹

Bir gün biri çıkacak, ailene laf etmeyi bırak; ailene saygı duyacak, seni dinleyecek, merak edecek, cinsellikten önce kalbini arzulayacak. İşte o gün, “Ben bunun için üzülmüşüm zamanında” diyeceksin. O güne giden yolu, bugün onunla arana mesafe koyarak açıyorsun.

Şimdi sana tek, net bir soru sorayım:
Devam etmek mi daha acı, bırakmak ve iyileşmek mi? İçinden gelen ilk cevabı yaz bana, oradan devam edelim mi? 🌙🕊️