"Sevgililer Günü" Psikolojisi ve Sevgilisiz Kalmama Tüyoları!

14 Şubat sevgililer gününe az bir zaman kala, sevdiceği olmayan ve mahsun bir bulutun üzerinde fink attığı gençlerimiz için bu yazıyı kaleme almak istedim. Umudunu yitirmek üzere olan gençlerimize bir umut ışığı, bir nebzede olsa psikolojik destek (gaz) vermek istiyorum. Onlar için üzülüyorum çünkü, yaşadıkları her şeyi dün gibi hatırlamaktayım.

1998 senesinde bir kış akşamı idi. Hava yağmurlu olduğu için kendimi bir anda hangi sinemanın hangi matinasına gideceğimi kafamda tartışırken bulmuştum. Zaten kısıtlı film seçeneğinden bol bol aksiyon ihtiva eden filmi seçtim. O delikanlı zamanlarda kanımızda çay demliği kıvamındaydı elbette :) Bileti alırken sinema ile özdeşleşmiş patlamış mısırımı da aldım. Salona girerken şöyle salona bir göz gezdirdim ki, aman yarabbi herkes çift! "Lan ne oluyor" diyorum kendi kendime! Sanki o salonda tek sap bendim!

Salon kapısında girip koltuğumu bulana kadar baktığım her yerde birbirine kenetlenmiş eller! Gülüşen, kıkırdaşan bir çift yürek!

Bazıları çiftler sinema daha kararmadan öpüşme için odaklanmıştı bile. Ya anlıyorum, sinema zaten sevgililerin eğlenmek için gittiği uğrak bir yerdir ancak bu durum farklıydı!

Önceki sinema deneyimlerimde mutlaka sadece saplardan oluşan guruplar ya da tek başına gelenler olurdu! Şimdi düşünüyorum da bana mı öyle geldi acaba? Sonra kendi kendime düşünmeye başladım. Bugün günlerden ne? O zaman telefon olmadığı için, yanımdaki arkadaşa sordum, "Afedersin, bugün ayın kaçı?" dedim. "14 Şubat" dedi! O an jeton düştü. Başımdan kaynar sular döküldü. O kadar acınası bir durumdaydım ki, sevgililer gününü bile unutmuştum! Üzüldüm çok! Aynı durumu yaşamamanız için özveri ile bu cümleleri kuruyorum.

Şu sıralar, kızlara açılmak için en doğru zaman!

Üzerinizde ölü toprağını bir atın. Hemen bugün gidip hoşlandığınız kıza yazın! Çekinmeyin sakın! Sevgilisi olamayan kızlar şu an elinize bakıyor! Bir el uzatın ona! Ne kaybedebilirsiniz ki! "İsteyenin bir yüzü kara, vermeyenin iki yüzü" ata sözünü ilke edinerek tam yol ileri! He dur! Kaldır kafayı yukarı! Kaldır hemen apış arasına gitti kafan! Ata sözünü apış arası kıvamına getirme! Amaç bu olmamalı! Elbet o da olur ama, ilk planda olmamalıdır. Sevgili güzeldir!

Başarı oranına gelirsek; eğer teklif edeceğiniz kızın yakın arkadaşının sevgilisi varsa ve sevgililer günü planlarını ona anlattıysa, başarısızlık ihtimali oranından -%20 çık! Başarı oranın %50 desek geriye zaten %30 kaldı zaten. Güzel bir şekilde teklif edersen zaten amacına ulaşmakta güçlük çekmeyeceksin! Eğer kızı tanıyorsan, oran daha da düşecektir.

Tanımıyorsan, önce tanışmak ve zamanla teklif etmek daha doğru olacaktır

Gerisinin çorap söküğü gibi gelmesi içten bile değil. Üzülme bak! Ümitsizliğe kapılma! "Kendine güven" bu işin olmazsa olmazıdır. Umarım psikolojik ve taktik açıdan yeterli desteği vermişimdir. Sevgi ile kalın...

Bu arada, 14 Şubat sevgililer gününüz kutlu olsun! :)