Penisilini Gerçekte Kim Keşfetti?

Mantar çeşitleri yardımıyla elde edilen bakteri kaynaklı hastalıklarda kullanılan bir antibiyotiktir. Doğal penisiline benzil penisilin denir. Fakat günümüzde yarı yapay olarak üretilmektedir. Bakteriler özelliklede penisiline karşı hassasiyet gösterirler. Penisilin direkt bakterinin hücre duvarını bozarak etki eder. Ağız ile alınan penisilin tam etki göstermez çünkü sindirim sisteminde görevli olan bakteriler vardır. Penisilinin etkisi bozulur. Bu nedenle kas veya damar içine özelliklede aç karnına verilmektedir. Bu sayede yüzde yüz etki gösterir. Aç karnına olması da vücuda kolayca yayılabileceği anlamına gelmektedir. Beyin omurilik sıvısına, eklem sıvısına, göz içi sıvısına, kalp ve akciğer zarı boşluğundaki sıvılar iltihaplandığı zaman geçirgenlik özellikler artar ve normalde bu alanlara ulaşamayan penisilin bu sayede ihtiyaç duyulan bölgeye rahatlıkla gidebilmektedir. Tedaviye başlayan kişinin derisinde, akciğerlerinde, karaciğerinde, safra ve bağırsaklarında penisilin saptanır. Böbrekle bazen de safra ile vücuttan atılmaktadır. Damar yolu ile verilen penisilin kolay atıldığından vücutta daha uzun süre duracak penisilin üretimi yapılmıştır. Kusması ve bulantısı olan hastalara hemen uygulanmaktadır. Pnömokok, meningokok, gonokok, streptokok, stafilokok isimli bakterilerde etki sağlar. Bazı bakteriler penisiline karşı penisilinaz maddesi üreterek penisilini etkisiz hale getirebilmektedirler.

Penisilini Kim Keşfetti?
Sir Alexander Fleming listenin çok çok altlarındadır.
Kuzey Afrika'nın Bedoin kabilesinin üyeleri bin yıldan fazla bir süredir eşek koşumlarının üzerindeki küfleri merhem yapımında kullanmaktadırlar.
1897’de Ernest Duchesne adında genç bir Fransız doktor, ahırcı Arap çocukların rutubetten küflenmiş semerleri, nasıl semer sıyrıklarını tedavi etmek için kullandıklarını gözlemleyerek bunu yeniden keşfetti.

Küfün Penicillium glaucum olduğunu saptadığı eksiksiz bir araştırma yaptı, küfü kobaylardaki tifo tedavisinde kullandı ve Ecoli bakterisi üzerindeki

Batının böyle yalanları meşhurdur. Çok iyi pazarlarla, o kadar iyi pazarlar ki, Ak Şemseddin bulsa da, mikrobu bulan Pastör olur, "Dünya yuvarlak dönüyor, çapı şu kadar" diyen Birunu varken, yuvarlak diyen Galileo olur vb vb...

Hemen hemen hepimizin hayatında bir sefer de olsa kullandığı ve iyileştiği Penisilini bulan kişi aslında Alexander Fleming değildir. Ondan çok daha önce Afrika yerlilerinden olan Bedoin Kabilesi, koşumlar üzerinde biriken küflerden merhem yapmışlardı.

Bunun yanı sıra Araplar semerde biriken küfleri sıyrık tedavisinde kullanıyordu, Arap çocukların bulduğu bu yöntemi bir Fransız Doktor olan, Ernest Duchesne gözlemle fırsatı bulmuş. Bu konu hakkında çalışmalar yapmıştır. Yaptığı çalışmalar sonrası elde ettiği penisilini Tifolu kobaylar üzerinde kullanmış ve başarılı sonuçlar elde etmiştir.


Çalışmasını tez haline getirmiş ve Pasteur Enistitüsüne başvurmuştur. Ancak tezi kabul görmemiş ve hatta kabul bile edilmemiştir. Nedeni ise büyük ihtimalle yaşının daha 23 olmasıdır. Duchesne askerlik vazifesi nedeni ile çalışmasına devam edememiş ve askerde aslında tedavisini bulduğu hastalık yüzünden tüberkülozdan ölmüştür.

Başlangıçta penisilin, penisillium olarak adlandırıldı, bunun nedeni ise içerdiği küfün mikroskop altında bakıldığında, boyacıların kullandığı fırçaya benzemesiydi. Bu fırçanın adı Latince adı ise penisilliumdu. Fleming ise 1929 yılında tür karşılaştırmaları yaptığı sıra tesadüfen penisilini buldu. Tarihe geçen şu sözleri söyledi; Bazıları aramadıkları şeyleri bulur. Büyük kısmı alıntıdır.