Yine bir kasvet çöktü, ne yapsak ki?

Balkona çıkınca tamamen karanlık ortama çıkmış oluyorum. Karanlık beni boğuyor öldürüyor

Galiba ayırmıyorum. Spor yapınca günümün tamamı kapanmış gibi oluyor eskiden yapıyordum

Şöyle açıklayayım ben zaten psikolojik sorunlar çekiyordum uzun süredir. Psikologta yardımcı oluyordu ve son bir kaç haftadır düzeliyordum. Her şey iyiye gidiyordu. Ama geçen gün bir anda durdu ve aniden kötüleşti. Sebebini anlayamıyorum ama aşırı duygusallıkta geldi. Sebepsiz üzülebiliyorum, çok basit bir şeye üzülebiliyorum. şu an bile nerdeyse kendimi bıraksam ağlayacak durumdayım. Kendime zaman ayırdığımda sadece bu düşünceler kafamı yiyor

Bir dahakine o seviyeye ulaştığımda sıkmayacağım kendimi ağlayacağım. Ben bu sorunlarımı çevremdeki arkadaşlarıma açtığımda beni dinlemiyorlar, ciddiye almıyorlar. Her şeyi dalgaya alıyorlar

Gerçekten duygularımı tarif etmeye çalıştığımda edemiyorum bile. Kuru bir üzüntü değil, çok garip. Anlık olarak duygu değişimi yaşıyorum birde. Ben kendim için çok uğraşıyorum, uğraşacağımda zaten. Zamanında intihar etmek çözüm olur mu onu düşünmüştüm ve güzel bir geleceğim olacağını düşündüm. Psikolog işe yarar bir şey ama olay yine kişide bitiyor. Psikiyatriste gitmeyi düşünüyorum, büyük ihtimal ilaç yazacaktır zaten

Son yazdığım uzun yazıyı da okuyup ona da cevap verir misin, galiba onu görmedinde

Her şey için teşekkürler iyi geceler

Çok teşekkür ederim unutmayacağımda. Biraz olsun umut oldu bana. Teşekkürler

Her iyilik karşılığını bulur :)