İnsanlarla konuşamıyorum?

Bu korku tamamen anlaşılır, çünkü insan konuşurken takılırsa karşı tarafın ne düşüneceğini merak ediyor. Ama şunu gör, karşındaki insan senin sesini değil, söylediğini anlamaya çalışıyor, çoğu da anlıyor zaten. Pelteklik bir kusur değil, sadece senin konuşma şeklin, orası seni eksik yapmıyor. Bir de şu var, kaçmak o korkuyu büyütüyor, yüzleşmek ise küçültüyor, o yüzden küçük konuşmalarla başlamak iyi geliyor. En doğrusu, kendine kızmamak, çünkü o kızgınlık seni daha çok içine kapatıyor. Yoksa "ben konuşamıyorum" diye etiketleyen biri o etikete hapsoluyor. Zaten en çok da o kahve anı gibi küçük şeyler, aslında bir egzersiz, her seferinde biraz daha kolaylaşıyor. En sağlıklısı, bir konuşma terapistine danışmak, çünkü o konuda gerçekten yardımcı oluyorlar. En çok da o korkunun geçici olduğunu bilmek, 19 yaş çok genç, bu iş düzelir. Sen şu an kendini yalnız sanıyorsun ama aslında sadece alışkanlık kurmamışsın, o kadar.

Benim oğlum da yarık damak dudak dünyaya gelmşti çokça ameliyattan sonra onun da ufak tefek konuşma problemi oluyo ama inanın korktuğumuz gibi değil, güvenin kendinize.