Ben ki mal ben önceden tahlil için hastaneye gittiğimde hoş beş kolay oluyordu kaç defa verdim üç beş defa ama bu son defasına giderken fark ettim ki korku bedenimi fethetmiş hayattan soğudum be yeminle 🤦
Evet, zamanla insanın içinde bazı korkular oluşabiliyor. Benim içimde de özellikle hastalığa yakalanma korkusu oluştu. İnsan gençken ya da hayatın yoğunluğu içindeyken pek düşünmüyor ama zaman geçtikçe sağlığın ne kadar önemli olduğunu daha iyi anlıyor. Çevremizde hasta olan insanları görmek, bazı şeylere şahit olmak da insanı ister istemez düşündürüyor. O zaman insan kendi sağlığı konusunda daha fazla kaygı duymaya başlıyor. “Acaba bana da olur mu?” diye düşünmeden edemiyor. Çünkü sağlık gidince birçok şeyin de anlamı değişiyor. Bu yüzden insan zamanla kendine daha fazla dikkat etmeye çalışıyor. Daha sağlıklı yaşamaya, yediğine içtiğine dikkat etmeye, mümkün olduğunca kendini korumaya çalışıyor. Belki bu korku tamamen kötü bir şey de değildir. Çünkü bazen insanı daha bilinçli olmaya ve sağlığına daha fazla önem vermeye yönlendirebiliyor. Sonuçta herkesin içinde zamanla oluşan bazı korkular oluyor. Benim için de bunlardan biri hastalığa yakalanma korkusu oldu. Ama yine de elimden geldiğince sağlığıma dikkat edip, çok fazla kafama takmadan hayatı normal şekilde yaşamaya çalışıyorum.
Bende de öyledi ya, birkaç kez gittikten sonra aniden içim titriyordu. Anladığım kadarıyla beden korkuyu hafızaya kaydediyor, ama senin gibi "son defa" diyerek zorlamak yerine belki önce birkaç gün öncesinden kafayı hazırlamak ve birlikte gidecek biri bulmak işe yarıyor.