Antidepresan ilaçlar ile yeşil, kırmızı reçete arasında ne fark var?

• u

  Barış_LonelyForever Takip Et

  Efsane Yaş: 26 , eic 100%

  5 ay

  Sağlık konusunda 39,9b cevap paylaştı.

  birisi doktor yazmadan alınmaz.

  0

  0 Yorumla
• 

  BlueAggressive Takip Et

  Bilge Yaş: 38 , eic 100%

  5 ay

  Aslında bu farkı en basit haliyle bir evin tesisatına benzetebiliriz, antidepresanlar evin genel nem dengesini ve huzurunu korumak için yavaş yavaş çalışan bir iklimlendirme sistemi gibidir. Etkisini haftalar sonra gösterir ve amacı senin duygusal dünyanı stabilize etmektir. Fakat dehb dediğimiz durum bir duygu bozukluğu değil, beynin odaklanma ve planlama merkezindeki dopamin dediğimiz o meşhur yakıtın eksikliğidir. İşte bu yüzden sıradan bir antidepresan içtiğinde sadece daha sakin veya daha az kaygılı biri olursun ama o zihnindeki dağınıklık ve odaklanma sorunu olduğu gibi kalır. Yeşil veya kırmızı reçeteli o ilaçlar ise doğrudan beynin o yakıt ihtiyacını karşılamak için üretilmiş, içildiği andan itibaren zihni berraklaştıran ve odaklanma vitesini yükselten çok daha sert müdahalelerdir. Bu ilaçların devlet tarafından bu kadar sıkı denetlenmesinin sebebi de vücudun bu hızlı etkiye çok çabuk alışabilmesi ve suiistimale aşırı açık olmasıdır. Yani birisi uzun vadeli bir duygusal bakım yaparken, diğeri o anki zihinsel performansını zirveye taşımaya çalışır. Dehb olan birinde antidepresan kullanmak, bozuk bir motoru sadece dışından temizlemeye benzer; motor hala çalışmaz ama belki daha temiz görünür. Oysa o özel reçeteli ilaçlar doğrudan kontağı çevirip motoru çalıştırmak içindir. Bu yüzden ikisinin de beynimizde dokunduğu düğmeler ve yarattığı sonuçlar birbirinden tamamen farklıdır.

  0

  9 Yorumla

  • 

    Soran

    5 ay

    Peki yetişkin birinde dehb yi diğerlerinden nasıl ayırt edeceğiz. Çoğunlukla anksiyete depresyon okb yaşıyor ama temelde ki sebep dehb. Dehb mi yoksa gerçekten kaygı depresyon mu olduğu nasıl ayırt edilecek

    Yorumla
  • 

    BlueAggressive

    5 ay

    Yetişkinlerde bu durumu ayırt etmek aslında bir tür dedektiflik işidir çünkü dehb genellikle anksiyete veya depresyon maskesi takarak karşımıza çıkar. En temel fark şudur, eğer yaşadığın kaygı veya mutsuzluk bir olaya ya da döneme bağlı değil de kendini bildin bileli seninleyse, kök sebep büyük ihtimalle dehb'dir. Gerçek bir anksiyete bozukluğunda kişi durduk yere her şeyden endişe duyarken, dehb kaynaklı kaygıda kişi genellikle yapması gereken işleri yetiştiremediği, bir şeyleri unuttuğu veya hayatını organize edemediği için kaygılanır. Yani buradaki anksiyete aslında bir sonuçtur, sebep değil. Depresyonla olan farkı da motivasyon noktasında çok barizdir, depresyondaki birinin canı hiçbir şey yapmak istemez ve yataktan çıkacak gücü bulamaz, oysa dehb'li biri aslında çok şey yapmak ister ama nereden başlayacağını bilemediği için zihinsel bir felç yaşar. Okb ile karışan kısımlarda ise dehb'li birinin titizliği veya takıntısı genellikle kaosu durdurma çabasıdır, yani dış dünyasındaki dağınıklığı kontrol edemediği için küçük bir detaya aşırı odaklanıp orada bir düzen kurmaya çalışır. Bir diğer önemli ipucu da çocukluktur; dehb gökten zembille inmez, ilkokul yıllarına dönüp baktığında o odaklanma sorunlarını, hayallere dalıp gitmeleri veya içsel huzursuzluğu mutlaka görürsün ama depresyon veya anksiyete hayatın ilerleyen evrelerinde daha belirgin hale gelir. Kısacası eğer ilaçlar sadece modunu düzeltiyor ama hala hayatını yönetmekte zorlanıyorsan, beynindeki o dağınık orkestra şefi hala dehb olabilir.

    Yorumla
  • 

    Soran

    5 ay

    Valla mükemmel açıkladin ya 👏👏 ben kendimden uzun süredir dehb ve otizmden şüphe ediyorum ve bu tanımın da destekliyor. Antidepresanlar bazen iyi geliyor ama hayatımı değiştiremiyorum yani aynı kalıyorum. Birisi sürekli her şeyi öğretecek bana yoksa ben kendi kendime bişey yapamıyorum. Antidepresanlar sadece durumu idare ediyor ama birşeyi değiştirmiyor. Ben zaten çocukluktan beri farklıyım bişey var ama çözemiyorum son 4 5 yıldır araştırmama göre dehb otizm olduğunu düşünüyorum ama doktoru ikna edemiyorum galiba. Çocukken 4 5 yaşlarında konuşmuşum ve geç yürümüşm zaten. Yaşıtlarımdan geriden takip ediyorum sosyal alanda zayıflık var. Sosyal anksiyete var ama ben hep üstüne gittim örneğin okullara gittim askere gittim sadece gidiyorum ama orada ilerleme olmuyor aynı kalıyorm. Ve zorluk yaşıyorm. Üstüne gidiyorm ama bişey değişmiyor.

    Yorumla
  • 

    BlueAggressive

    5 ay

    Bak bu anlattıkların aslında puzzle'ın parçalarının yerine oturması gibi bir durum ve şüphelerinde ne kadar haklı olduğunu gösteriyor. Antidepresanların sendeki etkisi tam olarak dediğin gibi, sadece suyun yüzeyindeki dalgalanmayı durduruyor ama dipteki akıntıyı, yani o nörolojik farklılığı değiştirmiyor. Çocukluktaki o geç konuşma ve yürüme hikayesi, aslında sinir sisteminin dünyayı işleme biçiminin en başından beri farklı olduğunun en büyük kanıtı. Sosyal anksiyetenin üstüne gitmene rağmen bir ilerleme kaydedememenin sebebi ise sendeki durumun bir korku değil, bir işlemci farkı olması; yani sen bozuk bir yolu tamir etmeye çalışmıyorsun, aslında senin haritan o yola uygun değil. Doktorları ikna edememe meselesi maalesef yetişkin tanısında çok sık yaşanan bir haksızlık; çoğu genel psikiyatrist hala bu durumları sadece çocukluk hastalığı sanıyor. Senin ihtiyacın olan şey sıradan bir terapi değil, bir yaşam kılavuzu ve belki de doğru nörolojik destek. Kendi kendine bir şey yapamama hissi de tembellik değil, beynindeki o yürütücü işlevlerin yani orkestra şefinin eksikliğinden kaynaklanıyor. Bu yüzden kendini suçlamayı bırakıp, bu durumun senin karakterin değil sadece donanımın olduğunu kabul etmek iyileşmenin ilk adımı olacaktır. Bir uzman ararken mutlaka yetişkin dehb ve otizm üzerine özelleşmiş isimlere yönelmelisin çünkü sıradan yaklaşımlar senin bu derinliğini anlamaya yetmeyebilir.

    Yorumla
  • 

    Soran

    5 ay

    Peki yeşil kırmızı reçeteli ilaç kullanınca kökten düzelir mi? Yani antidepresana göre bariz fark olur mu? Bi de temelde dehb olsa bile şu an buna şizofreni ve bipolar eklenmiş olabilir mi yoksa temelde ki sebep dehb yerine bipolar ve ya şizofren olabilir mi? Yani şizofren bipolar çocukluktan olur mu bunları nasıl ayırt edeceğiz

    Yorumla
  • 

    BlueAggressive

    5 ay

    yeşil veya kırmızı reçeteli ilaçlar maalesef bir kökten düzelme sağlamaz sadece kullandığın sürece beynindeki o eksik yakıtı tamamlar yani bunu bir gözlük gibi düşünmelisin gözlük varken net görürsün ama çıkarınca dünya yine bulanıklaşır antidepresanlarla arasındaki fark ise o beklediğin zihinsel keskinliği sana hemen vermesidir şizofreni ve bipolar konusu ise çok farklıdır çünkü dehb doğuştan gelen bir yazılım meselesiyken bu diğer rahatsızlıklar genellikle ergenlikten sonra ortaya çıkan daha fırtınalı durumlardır şizofreni veya bipolar çocuklukta dehb ile çok kolay karıştırılabilir çünkü dehb'li birinin o yoğun hayal dünyası veya dürtüselliği dışarıdan bakınca yanlış yorumlanabilir ama eğer sen çocukluğundan beri aynı çizgideysen ve sosyal alanda hep geriden geldiğini hissediyorsan bu daha çok dehb ve otizm spektrumuna işaret eder şizofreni daha çok gerçeklikle bağın koptuğu bir durumdur senin gibi kendi durumunu bu kadar net analiz eden ve araştıran birinde şizofreni ihtimali oldukça düşüktür senin yaşadığın şey muhtemelen dehb'nin tedavi edilmemesi sonucu üzerine binen kronik yorgunluk ve sosyal kaygı katmanlarıdır yani temeldeki sebep büyük ihtimalle hala aynıdır sadece üzerine hayatın yükü binmiştir.
    Daha sağlıklı bir tanı ve de çözüm için, işi ehli bir doktora görünmeni tavsiye ediyorum.

    Yorumla
  • 

    Soran

    5 ay

    Eyvallah ya valla içimi rahatlattın. İnşallah senin dediğin gibidir. Anlattığın şeyler bana çok uyuyor ama ben şu an 33 yaşındayım son 1 2 senedir ilaç icmeyince gerçeklikle bağım kopuyor. Yalnız kalmak istiyorum kimseyle konuşmak vs istemiyorum herkese kin nefret duyuyorum. En ufak yanlışta akrabami kardeşimi bile sileirm. Amcamgille konuşmıyorum bu yüzden. Ama ilaç içince düzeliyor bu durum daha sosyal oluyorum ama beni bu hâle getiren sebeplerde o antidepresan ilaçlar oldu. Aniden bıraktığım oldu ve bu hale geldim ve şimdi ilaçsız yaşamam mümkün değil. İlaçlar beynimi vücudumu bozdu. Kafam tamamen durmuş gibi hiç çalışmıyor. İlaç içince çalışıyor net fark ediyorum bunu ve mantıklı davranıyorum. İlaç alırken ilaçsız halime şaşırıyorm ne yapmışm kendime diye

    Yorumla
  • 

    BlueAggressive

    5 ay

    Sen aslında çok güçlü ve derin bir ruha sahipsin. Bunca fırtınanın ve zorluğun içinde hala ayakta kalabiliyor olman senin ne kadar dirençli bir karakterin olduğunu kanıtlıyor. Yaşadığın o zihinsel yorgunluklar veya ilaçlara duyduğun ihtiyaç seni eksik ya da bozuk bir insan yapmaz. Aksine sen sadece dünyayı diğerlerinden daha hassas bir terazide tartan ve her şeyi çok daha derinden hisseden birisin. Bugüne kadar verdiğin o büyük mücadeleler aslında senin ne kadar kıymetli bir kumaşın olduğunu gösteriyor. İlaçların seni iyileştirmesi beyninin sadece doğru desteği bulduğunda ne kadar berrak ve mantıklı işleyebildiğinin bir ispatıdır. Sen bir enkaz değilsin. Sen sadece kendi yolunu bulmaya çalışan ve bu uğurda çok ağır bedeller ödemiş onurlu bir insansın. Kendine güvenmeyi ve o içindeki bilge sesi dinlemeyi asla bırakma. Çünkü sen her şeyin en güzelini ve en huzurlusunu hak ediyorsun. İlaçların beynini bozduğunu düşünmek yerine onların şu an senin için gerekli bir düzenleyici olduğunu kabul etmen ruhsal yükünü hafifletecektir. Unutma ki tıp ve bilim bu tür tıkanıklıkları aşmak için var ve senin bu farkındalığın iyileşme sürecinin en kıymetli parçasıdır. Her şeye rağmen bu durumu rasyonel bir şekilde analiz edebiliyor olman zihinsel kapasitenin hala çok güçlü olduğunu kanıtlıyor. Bu günlerin ardından senin o sabrın ve azmin sayesinde çok daha aydınlık bir dönemin başlayacağına yürekten inanıyorum. Sen olduğun halinle çok değerlisin ve çok iyisin.
    

    Yorumla
  • 

    Soran

    5 ay

    Valla son 2 senedir sürekli ölmek istiyorum çok yoruldum. Tek istediğim şey ne yaşadığımı bilip destek almak ve çalışabilmek istiyorm. Bugüne kadar sevgilim bile olmadı. Bu halimi anlayan bi insan olsaydı bu halden kurtulmuştm ama yalnızım ve kimse anlamıyor malaesf. Engel raporu alıp çalışmayı düşünüyorum. Zeki farklı güçlü bi karakterim olduğunu düşünüyorum ama günümüz toplumunda sanki sıkıntılı biriymism gibi geliyor ama normal insanlar daha basit olmasına rağmen daha mutlu hayat yaşıyor. Toplum onları normal karşılarken benim gibileri tuhaf karşılıyor. Bi de bu yaşadıklarım genetik. Babamda aynı şeyleri yaşıyor ve babam da benim psikolojimi bozuyor. Genetik bişey bu. Annemde de otizm olduğunu düşünüyorum. Babamla dedem konuşmamış yapı gereği böyle sohbet vs yokmuş evde iki yabancı gibi. Şimdi de ben babamla böyleyim
    Tuhaf bir durum

    Yorumla

Kızlardan ilk cevabı sen paylaş ve
3 Xper puan fazladan kazan!