Sevgiliniz size kanser olduğunu söylerse terk eder misiniz?

destek olurum, benim bile vicdanım el vermez bu durumda bırakmaya.
ama ölürse arkasından çok söverim o da ayrı muhabbet, kalan hayatımda bana travma olacağı için onu kolay kolay affedemem ben zaten geçen sene anneannemi kaybederek kaybın ne kadar iğrenç bi his olduğunu öğrendim daha fazla kayıp istemiyorum hayatımda, cenazesine gideceğim sırada ki kişi kendim olmayı isterim kayıplarla baş edemediğimi öğrendim geçtiğimiz sene, hemen her gece anneannem hala rüyalarımda ve her rüyamda sanki ölümü rüya olanmışta gerçek olan hayatta olmasıymış gibi oluyor taki ben çakozlayana kadar sonrasında en son bağrımın acısına dayanamaz hale gelip acıdan uyanana kadar yırtınarak ağlıyorum, 89 yaşında ki anneannemde böyle tepki verdiysem bir de ortada sorun falan olmayan gül gibi geçinip gidebildiğim sevgilimi kaybetsem düşünün halimi (keza kendimi tanıyarak söylüyorum ben kalkıp biriyle sevgili olacak kadar işi ilerletirsem o öyle boş beleş bişey olmaz) az önce de dediğim gibi kayıp istemiyorum, kimseyi gömmekte, hayatımda ki sırada ki cenaze benim ki, sıramı da kimseye kaptırmak istemem öyle kolay kolay belki bir kaç çok da önemsemediğim akraba olabilir ama önemsediklerimden bahsediyorum zaten.

Destek olurdum. Annemi kanserden kaybeden birisi olarak o süreci çok iyi biliyorum.